61-823 Poznań, ul. Piekary 17, piętro 8, tel. +48 (61) 858 24 40 http://www.thc.org.pl, e-mail: towarzystwo@thc.org.pl
Bank: 57 1090 1447 0000 0001 0702 1746 (BZ WBK S.A.) Bank: 14 1020 4027 0000 1402 0308 1866 (PKO BP S.A.)

Statuetka Złotego Hipolita specjalnym darem naszego Towarzystwa dla papieża Polaka Jana Pawła II.

Czytaj








Liderzy Pracy Organicznej

Powrót

 

 

 


Mecenat nad projektem sprawuje
Kulczyk Holding S.A.

Rok 2015, podobnie jak lata poprzednie, rozpoczął się nominowaniem przez Kapitułę Honorowego Hipolita, kolejnych kandydatów do wyróżnienia Godnością Lidera Pracy Organicznej i Statuetką Honorowego Hipolita. Poniżej prezentujemy sylwetki tegorocznych Liderów Pracy Organicznej:

Oto oni:

                                                
Inżynier, rolnik i przedsiębiorca...                   

Jan Łuczak urodził się 11 czerwca 1951 roku w Jacewie k. Inowrocławia, gdzie ukończył w 1968 Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza, a w 1974 roku obronił tytuł magistra inżyniera mechanizacji rolnictwa na Akademii Rolniczej w Poznaniu (aktualna nazwa - Uniwersytet Przyrodniczy). Po studiach wspólnie z rodzicami prowadził i intensywnie rozwijał ich gospodarstwo o specjalizacji produkcji nasion roślin ogrodniczych. W 1980 roku poślubił Danutę, która także była absolwentką AR w Poznani i razem rozpoczęli budować własne gospodarstwo specjalizując się w produkcji nasion warzyw i ziół. Ciągle powiększali areał gospodarstwa i asortyment produkowanych roślin. W latach '90 nie udało im się wydzierżawić żadnego gospodarstwa po likwidowanych PGR-ach, co uważał za wielką porażkę. Od 2000 roku stopniowo do gospodarstwa wracają dzieci po ukończonych studiach ekonomiczno-rolniczych i bardzo intensywnie i z determinacją wspólnie powiększają gospodarstwo rodzinne i tworzą własne gospodarstwa. W 2006 roku stał się inicjatorem stworzenia Grupy Producentów Rolnych w kategorii zbóż (Agrade Sp. z o.o.), która pobudowała elewator o ładowności 10 tysięcy ton zbóż wraz z suszarnią i linią przerobu nasion. W latach następnych inicjuje założenie Grupy Producentów Owoców i Warzyw (Luvega Sp. z o.o.), która produkuje groszek zielony, fasolkę szparagową, szpinak, cebulę, marchew, brokuł i seler. Cała produkcja odbywa zgodnie ze zintegrowaną ochroną roślin, a obecnie wprowadzany jest certyfikowany system jakości i bezpieczeństwa żywności Global GAP (Good Agricultural Practice). 

Osiągnięty sukces zawdzięczają nowatorskim wdrożeniom oraz stosowaniu najnowocześniejszych technologii takich jak uprawa bezorkowa, zbiór warzyw samobieżnymi kombajnami, mechaniczne obieranie cebuli oraz zdalny system zrządzania pojazdami z wykorzystaniem systemu GPS. We wszystkich przedsięwzięciach  zaangażowane są ich dzieci z rodzinami, dlatego nie ma obaw o dalszy rozwój gospodarstwa, które już dziś nie odbiega od najlepszych gospodarstw Unii Europejskiej.

Jeśli chodzi o działalność społeczną to bardzo zaangażowany jest w lokalny samorząd gdzie 30 lat był Radnym Gminy Inowrocław, wielokrotnie przewodniczył komisją rolnictwa, komisją rewizyjnym oraz był przewodniczącym Rady Gminy. Działa również aktywnie w samorządzie rolniczym będąc wiceprezesem Krajowego Związku Producentów Nasion Warzyw i Szkółkarstwa w Warszawie, jest radnym w Kujawsko-Pomorskiej Izbie Rolniczej, Wojewódzkim Związku Kółek i Organizacji Rolniczych. Działa również w Krajowym Stowarzyszeniu Grup Producentów Rolnych w Warszawie oraz w Stowarzyszeniu   Producentów  Owoców   i   Warzyw   Cuiavia   której był współzałożycielem, oraz Stowarzyszenie „Ziemia Kujawska" której jest Prezesem. Za działalność społeczną wielokrotnie odznaczany był m.in. przez Marszałka Kujawsko-Pomorskiego statuetką Agricola-Terra Fillus - Syn Ziemi, przez Wojewodę medalem za zasługi dla rozwoju Województwa Kujawsko-Pomorskiego, przez Ministra* Rolnictwa medalem za zasługi dla rozwoju rolnictwa oraz jest laureatem Konkursu Rolnika Pomorza i Kujaw.

W dniu 10 stycznia 2015 roku Jan Łuczak został wyróżniony przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego godnością Lidera Pracy Organicznej i otrzymał Statuetkę Honorowego Hipolita.
Przekazania Laureatowi wyróżnienia dokonał JM rektor Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, prof. dr hab. Grzegorz Skrzypczak, przewodniczący Kapituły Honorowego Hipolita podczas Gali XII Edycji konkursu "Rolnik Pomorza i Kujaw" w Filharmonii Pomorskiej  w Bydgoszczy.  Gratulujemy!

Powrót na początek strony
 


Pasjonat motoryzacji, skuteczny menadżer

Robert Werle urodził się 10 września 1954 roku w Lublinie. Uczęszczał do IX Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu. Jest absolwentem Akademii Wychowania Fizycznego  im. E. Piaseckiego w Poznaniu, magistrem turystyki – absolutorium rok 1979. Przez 30 lat działał w: Towarzystwie Krzewienia Kultury Fizycznej, Polskim Związku Motorowym i Automobilklubie Wielkopolski, którego prezesem jest nieprzerwanie od kwietnia 2006 roku.  Od 1978 roku Robert Werle jest także aktywnym członkiem Polskiego Związku Motorowego, a od 2007 roku jest członkiem Prezydium Zarządu Głównego PZM, a za razem Przewodniczącym Głównej Komisji Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego PZM. Od 1979 roku członek Głównej Komisji Turystyki PZM (aktualnie Głównej Komisji Sportów Popularnych i Turystyki) odpowiedzialny za imprezy nawigacji samochodowej. Ukoronowaniem tych działań było powołanie do życia Nawigacyjnych Samochodowych Mistrzostw Polski.W 1980 roku dostrzegając potrzebę niesienia pomocy przedmedycznej ofiarom wypadków drogowych, był współtwórcą w Wielkopolsce społecznego ruch ratowników drogowych. Do dzisiaj jest instruktorem ratownictwa drogowego i aktywny ratownikiem. Od 2007 roku pełni funkcję Przewodniczącego Krajowego Komitetu Organizacyjnego Turniejów Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego dla dzieci i młodzieży, społecznego, działającego non profit ciała organizacyjnego i koordynującego turnieje dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjów, uczniów szkół ponadgimnazjalnych oraz specjalnych ośrodków szkolno – wychowawczych. Był jednym z inicjatorów i głównym organizatorem w/w turniejów w Poznaniu i Wielkopolsce.

Jego zmysł organizacyjny oraz osobiste zaangażowanie we wszystkie działania, których się podejmuje sprawiają, że Automobilklub Wielkopolski, którym na co dzień kieruje, mimo społeczno – ekonomicznych zmian otoczenia, zachował swój charakter i jasno wytyczony cel funkcjonowania – rozwój sportu motorowego, turystyki oraz promowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zarządzanie majątkiem Automobilklubu Wielkopolski, w tym Torem „Poznań” - jedynym profesjonalnym torem wyścigowym w Polsce, jest nie lada wyzwaniem, ale i pasją zawodową Roberta Werle.Pomimo, że nie jest on rodowitym poznaniakiem (lecz po mieczu poznańczyk), to podstawą jego działania są cechy, które poznaniaków wyróżniają: solidność, pracowitość i gospodarność.

Automobilklub Wielkopolski, kierowany przez Prezesa Roberta Werle, to Klub ludzi z pasją, pracowitych i dbających o dobro wspólne. Za swoją pracę i działalność społeczną Robert Werle został wielokrotnie odznaczony, m. in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Odznaką „Za Zasługi dla Sportu”, Odznaką Honorową  „Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego”, Medalem Witolda Celichowskiego, Medalem „Labor Omnia Vincit”, czy Tytułem „Zasłużony dla Polskiego Związku Motorowego”. W dniu 12 lutego 2015 roku decyzją Kapituły Honorowego Hipolita przy Towarzystwie im. Hipolita Cegielskiego, Robert Werle został wyróżniony Godnością Lidera Pracy Organicznej i otrzymał Statuetkę Honorowego Hipolita.

Powrót na początek strony



                                    Dama polskiej przedsiębiorczości

Lucjana Kuźnicka–Tylenda jest prezesem zarządu i właścicielem TFP Sp. z o.o.- produku-jącej tekturę falistą i opakowania. Ukończyła Akademię Górniczo - Hutniczą w Krakowie, Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki. Następnie Studium Podyplomowe - Organiza-cja i Zarządzanie Przedsiębiorstwem Przemysłowym na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej. Doświadczenie zawodowe zdobyła w trakcie pracy w Krotoszyńskim Przedsiębiorstwie Ceramiki Budowlanej oraz podczas 16 letniej pracy w biurze Projektów i Studiów Ceramiki Budowlanej „Cerprojekt” w Poznaniu. Praca ta dała Jej największe doświadczenie w koordynowaniu, planowaniu, kontaktach z klientami, a wizytowanie zakładów i porównanie poziomu rozwiązań technologicznych, organizacyjnych w całej Europie w stosunku do naszej rzeczywistości – lat 80 i 90 inspirowało ją do stosowania nowoczesnych rozwiązań projektowych i technologicznych w przyszłości. W chwili przejęcia zarządu spółki TFP w 1993 roku, zgromadziła wokół siebie ludzi, którzy uwierzyli, że w Polsce też można produkować wyroby nieodbiegające jakością od zachod-nich. Swoją wiedzę praktyczną uzupełnia uczestnictwem w wielu szkoleniach, seminariach i konferencjach branżowych oraz z zakresu zarządzania przedsiębiorstwem. TFP Sp. z o.o. powstała w 1988 roku, a od wiosny 1992 roku specjalizuje się w produkcji tektury falistej i opakowań. Udział firmy w rynku krajowym wynosi około 10 procent. Firma zatrudnia około 700 pracowników w trzech zakładach produkcyjnych w Dziećmierowie, Babimoście oraz siostrzanej firmie TFP-Grafika w Śremie.

TFP oferuje: opakowania klapowe, wykrawane z tektury falistej i  litej oraz  druk fleksogra-ficzny w jakości  HD FLEXO  i  druk offsetowy włącznie z drukiem DIRECT PRINT; POSM - standy ekspozycyjne, opakowania typu SRP, tekturę falistą  trzy i pięciowarstwową w arkuszach; projektowanie opakowań oraz doradztwo podczas realizacji projektów opakowań.  

Firma działa zgodnie z założeniami Zintegrowanego Systemu Zarządzania zgodnego z nor-mami ISO 9001 oraz ISO 14001. Posiada też certyfikat FSC. Odzwierciedleniem tych stan-dardów są liczne nagrody i wyróżnienia przyznane firmie oraz jej produktom, między innymi: Złota Statuetka Lidera Polskiego Biznesu potwierdzona jedenastoma Diamentami, Przedsiębiorstwo Fair Play, Ambasador Polskiej Gospodarki BCC, Pakstar, Medal Europejski, Najlepszy Projekt Innowacyjny w kategorii ekologia, Najwyższa Jakość Quality International, Art of Packaging Professional, Certyfikat Firma Bliska Środowisku, Certyfikaty : „W trosce o Naturę 2006” i „Zgodnie z rytmem natury”.  Prezes Lucjana Kuźnicka-Tylenda została również Finalistką Konkursu Ernst&Young Przedsiębiorca Roku 2010 oraz otrzymała nagrodę specjalną przyznaną przez Harvard Business Review.

TFP Sp. z o.o. prowadzi również działalność charytatywną. Warto podkreślić, iż w szczegól-ny sposób stara się pomagać dzieciom oraz osobom niepełnosprawnym. W związku z tym wspiera organizacje takie jak: Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, Fundacja Dzieciom „Zdążyć z pomocą”, Kórnickie Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Niepełnosprawnością Intelektualną i Ruchową KLAUDYNKA, Teatr za Jeden Uśmiech z Krakowa, Dom Dziecka w Kórniku-Bninie, Kórnickie Towarzystwo Pomocy Społecznej, Kluby Sportowe m.in.: KKS Kotwica Kórnik.

Za swoją działalność charytatywną firma jak i prezes Lucjana Kuźnicka –Tylenda była wielokrotnie nagradzana np. wyróżnieniem Przyjaciel Orkiestry WOŚP. W październiku 2013 roku uchwałą Rady Miejskiej w Kórniku Lucjana Kuźnicka –Tylenda otrzymała tytuł Zasłużony dla Miasta i Gminy Kórnik. W dniu 9 kwietnia 2015 roku Lucjana Kuźnicka –Tylenda wyróżniona została Godnością Lidera Pracy Organicznej i otrzymała Statuetkę Honorowego Hipolita.

Powrót na początek strony



                                   Ekonomistka i menedżerka

Izabela Grzybowska urodziła się 29 stycznia 1970 roku w Kole. Tu ukończyła w roku 1988 Liceum Ekonomiczne w specjalności ekonomika i organizacja przedsiębiorstw.W latach 1988 – 1993 odbyła wyższe studia magisterskie w Akademii Ekonomicznej w Poznaniu na Wydziale Zarządzania. Swoje zainteresowania w dziedzinie zarządzania w ochronie zdrowia rozwijała na studiach podyplomowych. W roku 2009 ukończyła Podyplomowe Studium Za-rządzania w Opiece Zdrowotnej na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu, a w 2013 roku Studia Podyplomowe na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu w zakresie Zarządzania Podmiotami Leczniczymi. Bardzo przydatnym w późniejszej karierze zawodowej Izabeli Grzybowskiej był także odbyty w latach 2008-2009 kurs na Studium Pra-wa Europejskiego w Warszawie, w zakresie ekonomiki i zarządzania samodzielnymi zakła-dami opieki zdrowotnej. Zdobytą już wiedzę i doświadczenie systematycznie pogłębiała i rozwijała na wielu specjali-stycznych kursach, szczególnie w zakresie księgowości oraz finansów, by później skutecznie ją wykorzystać w pracy zawodowej.

Izabela Grzybowska swoją karierę zawodową rozpoczynała skromnie, najpierw, jako wykła-dowca przedmiotów ekonomicznych. W latach 1996 – 2005 pracowała, jako samodzielna księgowa w ARAL POLSKA Sp. z o.o., a następnie główna księgowa w Związku Gmin Wiejskich RP, nabywając umiejętności samodzielnej, dobrze zorganizowanej pracy, a także praktyczną wiedzę o funkcjonowaniu firm na rynku. Zdobyte doświadczenie i umiejętności zawodowe zaowocowały powierzeniem Izabeli Grzybowskiej, w roku 2005 stanowiska dy-rektora ds. ekonomicznych w NZOZ „Szpital w Puszczykowie im. prof. S. T. Dąbrowskiego”, Sp. z o.o.

Doceniając jej zdolności analityczne i koncepcyjne oraz organizacyjne, związane z zarządzaniem dużą firmą, w roku 2005 została powierzona jej funkcja Prezesa Zarządu tej Spółki. W czasie pełnienia funkcji Prezesa podjęła wyzwanie wybudowania w tym podmiocie medycznym Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, które ukończyła z sukcesem w grudniu 2008 roku. Pomimo prowadzenia kosztownego procesu inwestycyjnego równocześnie potrafiła oddłużyć Szpital i doprowadzić do sytuacji jego zyskowności.

Od tej pory zawodowe zainteresowania Izabeli Grzybowskiej koncentrują się głównie na sprawach efektywnego zarządzania oraz funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej. Naj-większym wyzwaniem zawodowym dla Izabeli Grzybowskiej, było objęcie w roku 2009 sta-nowiska dyrektora Szpitala Rehabilitacyjno-Kardiologicznego w Kowanówku. Przyszło jej zarządzać placówką, znajdującą się na skraju bankructwa finansowo-ekonomicznego, od lat nierentowną, przynoszącą wielomilionowe straty, która całkowicie utraciła płynność finansową.

Sytuację pogarszało też negatywne nastawienie załogi do jakichkolwiek zamian na stanowi-sku dyrektora. Izabela Grzybowska, mimo to wzięła na siebie odpowiedzialność i ryzyko prowadzenia takiego zakładu. W tak niesprzyjających warunkach potrafiła  wytyczyć sobie, ale także podległym pracownikom ambitne cele i zadania, których realizacja pozwoliła osią-gnąć znaczące efekty zarówno finansowe jak i organizacyjne. Nie bez znaczenia było też zdobycie przychylności i zrozumienia pracowników dla trudnych decyzji oraz wprowadza-nych zmian, których celem był wzrost i rozwój jednostki, co potwierdza posiadanie przez nią również umiejętności negocjacyjnych i umiejętności przekonywania. Dziś Szpital pod kierownictwem Izabeli Grzybowskiej to jednostka, która osiągnęła trwałą rentowność na poziomie operacyjnym, a generowana nadwyżka finansowa staje się znaczącym wewnętrznym źródłem finansowania majątku Szpitala.

Izabela Grzybowska wykazała, że jest managerem nieprzeciętnym, który wykorzystując spe-cyficzne cechy swojej osobowości, trafnie reaguje na określone warunki otoczenia zewnętrz-nego i wewnętrznego oraz potrafi umiejętnie wykorzystać nadarzające się szanse i okazje dla dobra kierowanej jednostki.

To umiejętność skupienia Szpitala na realizacji wyznaczonych funkcji i celów, ale także całkowite oddanie się pracy wykonywanej z radością zapewniło sukces placówce skazanej na likwidację. Dzięki takim kompetencjom na początku roku 2015 postawiono Izabeli Grzybowskiej nowe wyzwanie. Została prezesem spółki „Szpitale Wielkopolskie”, której głównym celem jest wybudowanie szpitala pediatrycznego pod nazwą Wielkopolskie Centrum Zdrowia Dziecka.

Ta misja w pewnym zakresie jest też spójna z charytatywną działalnością Izabeli Grzybow-skiej za którą w 2015 roku otrzymała medal XXX – lecia restytucji orderu św. Stanisława BM. W dniu 9 kwietnia 2015 roku Izabela Grzybowska wyróżniona została Godnością Lidera Pracy Organicznej i otrzymała Statuetkę Honorowego Hipolita.

Powrót na początek strony 
 



Samorządowiec i działacz europejski...


Marek Woźniak, Marszałek Województwa Wielkopolskiego, rodowity Wielkopolanin, urodził się 5 marca 1960 roku w Kaliszu. Jest absolwentem archeologii na Wydziale Historii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończył również Podyplomowe Studium Samorządu Terytorialnego oraz Podyplomowe Studium Polityki i Zarządu Lokalnego na Wydziale Socjologii macierzystego Uniwersytetu. Karierę samorządowca Marek Woźniak rozpoczynał od podstaw. W latach 1990-1994 był Sekretarzem Gminy Suchy Las, a od grudnia 1994 roku sprawował funkcję pełnomocnika Wojewody Poznańskiego ds. systemu zamówień publicznych i funkcję redaktora naczelnego Wielkopolskiego Biuletynu Zamówień Publicznych.

Od lipca 1998 roku Marek Woźniak kierował Urzędem Rejonowym w Poznaniu, jako pełnomocnik ds. utworzenia powiatu poznańskiego. Jednocześnie w latach 1994 - 1998 był Radnym Gminy Suchy Las. W 1998 roku został wybrany do Rady Powiatu Poznańskiego i Zarządu Powiatu Poznańskiego. Od 2002 roku do października 2005 roku był Wicestarostą Powiatu Poznańskiego. W październiku 2005 roku objął funkcję Marszałka Województwa Wielkopolskiego.

W wyborach samorządowych w listopadzie 2010 roku został radnym IV kadencji Sejmiku Województwa Wielkopolskiego z listy Platformy Obywatelskiej, zdobywając największą liczbę głosów spośród radnych (28 592). Po raz trzeci wybrany Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego (kadencje: 10.2005 r. - 11.2006 r., 11.2006 r. - 12.2010 r. oraz 12.2010 r. do chwili obecnej). Od lipca 2006 roku do marca 2007 roku Marek Woźniak był Przewodniczącym Konwentu Marszałków Województw RP. Od lutego 2011 roku pełni funkcję Wiceprezesa Związku Województw Rzeczpospolitej Polskiej.

Od lutego 2006 roku Marek Woźniak jest Członkiem Komitetu Regionów w Brukseli. W kadencji 2006-2010 uczestniczył w pracach dwóch Komisji: Kultury, Edukacji i Badań Naukowych EDUC oraz Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej RELEX. W kwietniu 2008 roku objął stanowisko Przewodniczącego delegacji polskiej do Komitetu Regionów, został także wybrany na Wiceprzewodniczącego i Członka Prezydium Komitetu Regionów. W nowej kadencji Komitetu Regionów 2010-2015 Marszałek Marek Woźniak ponownie pełni funkcję Wiceprzewodniczącego KR, Członka Prezydium oraz szefa delegacji polskiej. W 2010 roku został wybrany wiceprzewodniczącym Komisji Spójności Terytorialnej COTER, a od 26 września 2012 roku pełni funkcję przewodniczącego komisji.

Ponadto, Marszałek Woźniak uczestniczy w pracach Komisji Obywatelstwa, Sprawowania Rządów, Spraw Instytucjonalnych i Zewnętrznych (CIVEX), której zakres działań obejmuje również Partnerstwo Wschodnie. 2 grudnia 2010 roku został także wybrany wiceprzewodniczącym Grupy Europejskiej Partii Ludowej (EPP) w Komitecie Regionów.

Za działalność publiczną Marek Woźniak był wyróżniony przez Prezydenta RP m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,

Powrót na początek strony
 



                                        Menedżerka kultury...

Helena Bednarska o organizacji pracy w kulturze wie wszystko. Nim została dyrektorem Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury pracowała na wielu różnych stanowiskach. Helena Bednarska była instruktorem w Pałacu Kultury, a później inspektorem,  a następnie dyrektorem Wydziału Kultury Urzędu Wojewódzkiego. Z wykształcenia etnograf z dyplomem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, zdobywała umiejętności w dziedzinie zarządzania kulturą na studiach podyplomowych „Marketing w Kulturze” na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, oraz „Manager Kultury” w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.

Z nowym sposobem pracy zetknęła się na stażu w Holandii gdzie przyglądała się funkcjonowaniu administracji samorządowej. Zdobyte wiadomości z sukcesem wciela w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu. Czuwa ona nad pracą ogromnej instytucji, zajmującej się działalnością kulturalną i edukacyjną na terenie całej Wielkopolski. Instruktorzy WBPiCAK prowadzą szkolenia i warsztaty dla bibliotekarzy, wspomagają, koordynują i informują o działaniach ośrodków kultury. Pracownia krajoznawcza zajmuje się popularyzacją regionu. Na bieżąco wydawana jest Bibliografia Regionalna Wielkopolski.

W Strukturach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury działa zespół folklorystyczny Wielkopolanie (dawniej Cepelia). Zespół prezentował folklor naszego kraju na 5 kontynentach w 37 państwach świata, 6 razy okrążył kulę ziemską.

Dyrektor Lena Bednarska jest współtwórcą i kierownikiem wydawnictwa funkcjonującego w strukturach WBPiCAK specjalizującego się w publikacji prac poświęconych szeroko pojętej kulturze regionu. Nakładem wydawnictwa ukazały się między innymi serie biograficzne wybitnych Wielkopolan, niebanalne albumy: ”Drewniane kościoły w Wielkopolsce”, „Barokowe dwory i pałace Wielkopolski” itp., oraz seria promująca młodych wielkopolskich poetów „Wielkopolska Biblioteka Poezji”.

Powrót na początek strony



                                           Samorządowiec, działacz społeczny...


Jerzy Stępień urodził się 2 października 1955 roku w Golubiu-Dobrzyniu.  Jest absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, który ukończył z wyróżnieniem. W latach 1985-1991 pracował w administracji Zespołu Szkół Rolniczych w Grzybnie, następnie w latach 1991-1997 w Spółdzielni Mieszkaniowej w Śremie. W kadencji samorządu 1994-1998 Jerzy Stępień  był przewodniczącym Rady Miejskiej w Śremie. W 1998 r. został wybrany na radnego Sejmiku Województwa Wielkopolskiego. W tym samym roku objął funkcję Wicewojewody Poznańskiego, a po wprowadzeniu nowego podziału administracyjnego I Wicewojewody Wielkopolskiego. Sprawował ten urząd do roku 2002. Przewodniczył komisji działającej przy Wojewodzie Wielkopolskim, zajmującej się sprawami naruszenia dyscypliny finansów publicznych. W 2002 r. Jerzy Stępień pełnił funkcję Zarządcy Komisarycznego Przedsiębiorstwa Przemysłu Chłodniczego w Poznaniu, a także jest członkiem Rady Nadzorczej Port Lotniczy Poznań-Ławica (ukończył, potwierdzony egzaminem państwowy kurs na członków rad nadzorczych). W listopadzie 2002 r. Jerzy Stępień został zastępcą Prezydenta Poznania. Od 1992 r. był członkiem Unii Demokratycznej, później Unii Wolności. W 2002 r. wstąpił do Platformy Obywatelskiej. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Jego hobby to turystyka krajowa i zagraniczna, film, literatura (autobiografie, książki historyczne).

Powrót na początek stron


                                                   
                             Ekonomista, menedżer, ekspert...
......

Artur Różycki Prezes Zarządu ENEA Operator Sp. z o.o. - absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu i Uniwersytetu w Tilburgu. Karierę zawodową rozpoczął w międzynarodowej firmie doradczej Ernst & Young. Podczas pracy w konsultingu uczestniczy! i prowadził projekty w dziedzinie hutnictwa miedzi, przemysłu telekomunikacyjnego oraz elektroenergetyki. Od 1993 roku pracuje w energetyce zawodowej, zajmując się między innymi relacjami z Klientami oraz zagadnieniami związanymi z handlem energią. Podczas przekształceń sektora w latach 1997 - 2003 wraz ze swoim zespołem przeprowadził restrukturyzację służb obsługi Klienta w Energetyce Poznańskiej S.A. a później w ENEA S.A.. Artur Różycki współtworzył Energetyczne Konsorcjum Zachodnie - organizację, w oparciu o którą utworzono Grupę Energetyczną ENEA S.A. W latach 1998 - 2006 zasiadał jako Prezes i Wiceprezes w zarządzie spółki EnergoPartner - jednego z pierwszych przedsiębiorstw zajmujących się obrotem energią oraz administratora rozliczeń EKZ. W 2003 objął stanowisko dyrektora Departamentu Obsługi Klienta w ENEA S.A a po wydzieleniu Operatora Systemu Dystrybucyjnego w ENEA Operator. Od lutego 2008 pełnił funkcję wiceprezesa ds. handlowych w ENEA Operator, odpowiadając między innymi za sprawy bilansowania technicznego i handlowego Spółki, zagadnienia taryfowe, informatykę i obsługę Klientów.

Artur Różycki pełni funkcję Prezesa Polskiego Towarzystwa Przesyłu i Rozdziału Energii Elektrycznej. Jest wiceprzewodniczącym komitetu Rynek przy Polskim Komitecie Energii Elektrycznej. Reprezentuje Federację Związków Pracodawców Energetyki Polskiej w Europejskiej Federacji Przedsiębiorstw Użyteczności Publicznej w Brukseli. Jest także członkiem Zespołu ekspertów przy Prezesie Urzędu Regulacji Energetyki.


Powrót na początek strony
 


                                               Inżynier, innowator, przedsiębiorca

Tadeusz Łuczak
– urodził się w roku 1948, jest konstruktorem urządzeń dla mleczarstwa, założycielem i prezesem Zarządu firmy A-Limy-Bis Sp. z o.o., mgr inż., absolwentem Wydziału Technologii Rolno-Spożywczej WSR w Poznaniu, a także studiów podyplomowych z zakresu administracji i zarządzania na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Swoją karierę zawodową Tomasz Łuczak rozpoczął tuż po studiach (1971 r.) w Wielkopolskich Zakładach Przemysłu Owocowo-Warzywnego Kotlin, początkowo jako stażysta, następnie mistrz produkcji i zastępca dyrektora ds. surowcowych. Pracę kontynuował w branży spożywczej na stanowiskach menedżerskich: w Wielkopolskim Przedsiębiorstwie Owocowo-Spożywczym Poznań, Zakładach Przemysłu Spożywczego Kościan oraz Jerriel Fruit w Poznaniu i Interkotlin.

W okresie przełomu gospodarczego w roku 1989 Tadeusz Łuczak założył firmę handlową, która zajmowała się sprzedażą produktów spożywczych oczekiwanych wówczas przez rynek. Aktywność handlowa rozwijała się w szybkim tempie. A-Lima-Bis zajęła się importem na masową skalę oraz naprawami schładzalników do mleka. Sprzedaż importowanych urządzeń polskim rolnikom urosła na tyle, że podjęto decyzję o produkcji własnych schładzarek. To wówczas u podstaw dalszego rozwoju firmy legła idea i pragnienie stworzenia takiej organizacji, która kompleksowo zaopatrywałaby sektor produkcji i przerobu mleka. Diagnoza sytuacji polskiego rynku, dokonana na bazie obserwacji zachodnich, rozwiniętych gospodarek była wówczas jedna: krajowe przetwórstwo mleczarskie rozwijało się dynamicznie i potrzebowało nowocześniejszych technologii do obróbki mleka. Potrzeby te postanowiono  zaspokoić wyznaczając nowy kierunek rozwoju firmy. A-Lima-Bis związała się z najlepszymi zachodnimi producentami, których produkty zaczęła oferować na polskim rynku. Z biegiem lat zagranicznych partnerów zaczęło przybywać.

Kolejną sferą rozwijającą działalność A-Limy-Bis było powstanie wydziału zajmującego się produkcją membranowych linii technologicznych do przerobu mleka. Obecnie popularne serki czy inne produkty dzięki liniom membranowym z Alimy produkowane są w wielu mleczarniach nie tylko polskich, ale również w Rosji, Ukrainie czy na Białorusi. Kolejnym etapem w działalności przedsiębiorcy było stworzenie zakładu produkującego proszek serwatkowy oraz rozszerzenie działalności firmy o inne, oprócz wozów paszowych, typy maszyn rolniczych takich, jak: rozrzutniki obornika, ścielarki, przyczepy objętościowe.

Przedsiębiorstwo zarządzane przez Tadeusza Łuczaka ciągle się rozwija stawiając na najlepsze rozwiązania oraz jakość.

Powrót na początek strony


                                             Naukowiec, dziennikarz, urzędnik...

Andrzej Karol Plesiński jest absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, w którym ukończył Wydział Chemii w Instytucie Chemii Nieorganicznej, Ukończył też Podyplomowe Studium Dziennikarskie na Wydziale Nauk Humanistycznych tego samego Uniwersytetu. Następnie w Instytucie Chemii i Technologii Nieorganicznej Politechniki Krakowskiej był asystentem, później adiunktem, a w maju 1982 roku obronił pracę doktorską. Dr Andrzej Karol Plesiński jest współwłaścicielem rodzinnej firmy o profilu chemicznym. Współpracował z koncernem medialnym 4Media (radio Warta, Kurier Słupecki), współpracował z firmą Biuro Rachunkowe Tax, a obecnie jest zatrudniony w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim, na stanowisku dyrektora Biura Wojewody.

 
 Powrót na początek strony



                         Wybitny ekolog, naukowiec i literat...

Prof. dr hab. Józef Banaszak (ur. 1947) – zoolog, ekolog, wybitny znawca europejskich pszczół – dziko żyjących pszczół samotnic, trzmieli i pszczoły miodnej. Wykładowca akademicki. Prowadzi badania nad fauną i ekologią dziko żyjących pszczół w Polsce i w różnych krajach Europy. Jako autor, współautor i redaktor ma na swoim koncie ponad 350 publikacji, w tym 40 książek, m.in. Pszczoły i zapylanie roślin (1987), Ekologia pszczół (1993), Trzmiele Polski (1993), Ekologia wysp leśnych (red.)  (1998) współautor m.in. monografii Megachilid bees of Europe (1998, 2001), Bees of the family Halictidae (excluding Sphecodes) of Poland taxonomy, ecology, bionomics (2000), Andreninae of the Central and Eastern Palaearctic Part 1 (2005), Part 2 (2008). Współautor podręcznika akademickiego Podstawy ekologii (1999, 2005).  Prof. dr hab. Józef Banaszak jest współautorem Katalogu pszczół dziko żyjących Europy Zachodniej, wydanego w Paryżu (1995) i Katalogu pszczół Polski (trzy kolejne wersje: 1991, 2000, 2004), opracował Czerwoną listę pszczół Polski (1992, 2002). Autor książki wspomnieniowej „Czas nie przeszedł obok -  Wspomnienia przyrodnika” (2008). W 2014 r. otrzymał Nagrodę Literacką im. Klemensa Janickiego za zasługi dla kultury polskiej oraz Nagrodę im. Witolda Hulewicza, przyznawaną przez Zarząd Warszawski Związku Literatów Polskich, za dwa tomy swoich dzienników (Wybrałem Bydgoszcz oraz Pochwała codzienności).

W Bydgoszczy prof. dr hab. Józef Banaszak zorganizował Instytut Biologii i Ochrony Środowiska i dwa kierunki studiów: biologii oraz ochrony środowiska. Jako rektor WSP w latach 1996-1999 doprowadził do przekształcenia tej uczelni w Akademię Bydgoską im Kazimierza Wielkiego, obecnie Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, na którym wykłada. Dyrektor Instytutu Biologii Środowiska. Od 2005 r. redaktor naczelny Polskiego Pisma Entomologicznego. Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Entomologicznego, W dniu 18 czerwca 2015 roku prof. dr hab. Józef Banaszak został wyróżniony przez Kapitułę Honorowego Hipolita działającą w strukturach Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego,  Godnością Lidera Pracy Organicznej i otrzymał Statuetkę Honorowego Hipolita..

Powrót na początek strony
 


                           Publicysta, regionalista. animator kultury...

Zygmunt Duda – animator kultury, regionalista, publicysta, urodził się 27 marca 1937 r. w Poznaniu –  Cytadeli. Po wojnie zamieszkał w Wojnowicach pod Bukiem. Po zdaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym w Nowym Tomyślu (1957) i 2. letniego Studium Nauczycielskiego w Poznaniu kierunek filologia polska przez 12 lat pracował w Szkole Podstawowej nr 2 w Opalenicy. Od 1971 r. przez 20 lat pełnił funkcję kierownika Miejskiego Domu Kultury, następnie dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Opalenicy. W 1977 r. ukończył 2. letnie Państwowe Zaoczne Studium Oświaty i Kultury, w 1980 r. 4. letnie studia zaoczne- pedagogikę kulturalno-oświatową w Instytucie Pedagogiki UAM w Poznaniu. Po przejściu na rentę inwalidzką w 1992 r. oddał się pasji prowadzenia badań nad przeszłością Opalenicy i publikowaniem wyników swoich dociekań. Jest autorem 24 opracowań i współautorem 22 książek  o tematyce lokalnej, w tym słowników biograficznych i 14 wydawnictw o miejscowych  kościołach i parafiach, z dużą ilością zdjęć archiwalnych.

Zygmunt Duda był współzałożycielem i przez 10 lat (1983-1992) redaktorem naczelnym miesięcznika „Echa Opalenickie”, pierwszego w kraju gminnego tytułu prasowego. Na jego łamach, do końca roku 2014 zamieścił blisko 900 tekstów. Były one zaczynem do powstania monografii  „Dzieje Opalenicy” (1993), 3. tomowego  „Opalenickiego słownika biograficznego”, nadania miejscowym szkołom i ulicom w mieście patronów związanych z ziemią opalenicką oraz obchodów rocznic historycznych, w tym 600-lecie Opalenicy i 600-lecie parafii pw. św. Mateusza.  Zgromadzona wiedza i warsztat badawczy pozwoliły na określenie Zygmunta Dudy jako człowieka - instytucji lokalnej historii.

Zygmunt Duda inicjował wydarzenia kulturalne o randze wojewódzkiej i ogólnopolskiej, konferencje naukowe, plenery plastyczne, Warsztaty Fotograficzne, wystawy, koncerty Polaków zza granicy, praktyki zawodowe studentów Instytutu Kulturoznawstwa w Poznaniu. W 1994 r. założył koło miejskie Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918-1919, przez 17 lat pełnił funkcję prezesa; przez 12 lat wchodził w skład Zarządu Głównego  TPPW i redakcji rocznika „Wielkopolski Powstaniec”.

Za działalność zawodową i społeczną został uhonorowany wyróżnieniami i odznaczeniami, m.in.: Zasłużony Działacz Kultury (1976), Za Zasługi dla Województwa Poznańskiego” (1976), Krzyż Kawalerski  OOP (1984), przez Wojewodę Poznańskiego medalem Ad perpetuam rei memoriam (1997), przez Metropolitę Poznańskiego medalem Opitime Merito Archidioocesis Posnaniensis (2004), Zasłużony dla Powiatu Nowotomyskiego (2004), nagroda honorowa  Dobosz Powstania Wielkopolskiego (2009), odznaka honorowa Wierni Tradycji (2010), medal Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego Labor Omnia Vinci (2007), medal Opiekun Miejsc Pamięci Narodowych (2012). W dniu 19 czerwca 2015 roku, podczas sesji wyjazdowej do Opalenicy - na wniosek Kapituły Honorowego Hipolita działającej w strukturze Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego – Prezydent Towarzystwa, dr Marian Król przekazał Zygmuntowi Dudzie Dyplom Godności Lidera Pracy Organicznej oraz Statuetkę Honorowego Hipolita.

Powrót na początek strony 

 


                           Lekarz, nauczyciel akademicki, menedżer...

Aleksander Barinow-Wojewódzki,  prof. nadzw. dr hab. med., dyrektor Wielkopolskiego Centrum Pulmonologii i Torakochirurgii im. Eugenii i Janusza Zeylandów,  urodził się w 1957 roku w Bielcy na Mołdawii, pochodzi z rodziny o historii sięgającej XVII wieku. W 1976 roku Aleksander Barinow-Wojewódzki uzyskał maturę   w XXXVII LO w Kiszyniowie, w 1982 roku zdobył dyplom Akademii Medycznej  w Kiszyniowie, w roku 1988 odbyl studia podyplomowe w Centralnyn Instytucie Doskonalenia Lekarzy w Moskwie (rehabilitacja w kardiologii, organizacja służby zdrowia), a w roku 1988 uzyskał specjalizację II stopmia z kardiologii w macierzystej uczelni. W roku  1991 otrzymał wyższy stopień specjalizacji z kardiologii w AM w Kiszyniowie, w roku1993 uzyskał specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych w WZUW w Zielonej Górze, w 1996 roku specjalizację II stopnia z chorób płuc w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie.

Aleksander Barinow-Wojewódzki  odbyl w roku  2001 Studia Podyplomowe z zarządzania zakładem opieki zdrowotnej w Wyższej Szkole Handlu i Rachunkowości w Poznaniu, w roku 2001 obronił doktorat, odbył też w roku 2003 Kurs dla kandydatów na członków rad nadzorczych spółek z udziałem Skarbu Państwa.

W latach  1982-83 Aleksander Barinow-Wojewódzki,  był lekarzem na Oddziale Reanimatologii Szpitala Miejskiego nr 3 w Kiszyniowie, w 1983-84 asystentem w Szpitalu Kardiologiczno-Rehabilitacyjnym (Bukuria, Kiszyniów), w 1984-86 lekarzem na Oddziale Diagnostyki Kardiologicznej Centrum Medycyny Sportowej w Kiszyniowie, w latach 1986-88 ordynatorem, zastępcą dyrektora ds. lecznictwa Sanatorium Ministerstwa Edukacji (Inwecetorul, Kiszyniów), 1988-89 dyrektorem Sanatorium Pneumonologicznego Ministerstwa Przemysłu Lekkiego (Floare, Kiszyniów), 1989-90 asystentem na Oddziale Kardiologicznym Szpitala ZOZ w Nowej Soli, w 1990-92 dyr. Sanatorium Ministerstwa Transportu (Kałatoruł, Kiszyniów).

Aleksander Barinow-Wojewódzki,  w latach 1992-94 pracował jako asystent w Przychodni Rejonowej w Sławie ZOZ w Nowej Soli, 1994-98 Woj. Szpital Chorób Płuc i Gruźlicy w Poznaniu (asystent, starszy asystent, kierownik Poradni Pulmonologicznej). Dalsze stanowiska zawodowe to: 1998 lekarz orzecznik w ZUS Poznań, od 1998 Woj. Specjalistyczny Szpital Gruźlicy i Chorób Płuc im. S. Staszica SP ZOZ w Ludwikowie (1998-2000 zastępca dyrektora ds. lecznictwa, 1999-2003 ordynator Oddziału Rehabilitacji Układu Oddechowego, od 2000 dyrektor Szpitala), od 1999 pracownik dydaktyczno-naukowy a od 2002r. adiunkt  AWF w Poznaniu, od 1.10.2008r.  dyrektor Wielkopolskiego Centrum Pulmonologii i Torakochirurgii  im. Eugenii i Janusza Zeylandów w Poznaniu, od 2009 profesor nadzwyczajny Akademii Wychowania Fizycznego im. E. Piaseckiego w Poznaniu. Prodziekan ds. klinicznych na Wydziale Wychowania Fizycznego, od 23.11. 2010r. Kierownik Katedry Rehabilitacji w Chorobach Wewnętrznych oraz Zakładu Rehabilitacji w Chorobach Układu Oddechowego na Wydziale Wychowania Fizycznego Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, od 1.12.2010r. Ordynator Oddziału Pulmonologiczno-Rehabilitacyjnego w Szpitalu w Poznaniu.

 Od 1.10.2012r. Aleksander Barinow-Wojewódzki, jest Prorektorem ds. Rozwoju i Funduszy Strukturalnych Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu, Aleksander Barinow-Wojewódzki posiada liczne odznaczenia i wyróżnienia, m.in.z;  Srebrny Krzyż Zasługi, Srebrny Medal Wystawy Osiągnięć Gospodarki Narodowej w Moskwie, Odznakę Honorowa "Zasłużony dla Województwa". Medal Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego za krzewienie pracy organicznej. Jest Laureatem konkursu: "Pracodawca-organizator pracy bezpiecznej", „Innowacja Roku 2012”, zdobywcą Ogólnopolskiego Certyfikatu „Rzetelni w Ochronie Zdrowia” oraz Europejskiego Certyfikatu „Rzetelni w Ochronie Zdrowia”  i Certyfikatu  - „Rzetelny Menedżer”, I miejsca oraz statuetki w ogólnopolskim konkursie Perły Medycyny, finalista Rankingu Szpitali Rzeczpospolitej w kategorii „Najlepszy Szpital Monospecjalistyczny”,  Jest członkiem Tow. Ftyzjopneumonologów, Tow. Rehabilitantów, Wielkopolskiej Izby Lekarskiej, z-cą przewodniczącego Komisji Rehabilitacji i Integracji Społecznej w Oddziale Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu.


Powrót na początek strony
 



                       Chirurg, naukowiec, społecznik...

Wojciech Dyszkiewicz, profesor dr hab. med. jest absolwentem Akademii Medycznej w Poznaniu, którą ukończył w 1972r. Od 2005r jest profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Medycznego im. Karola  Marcinkowskiego w Poznaniu. jest kierownikiem Katedry Kardio-Torakochirurgii i kierownikiem Kliniki Torakochirurgii. Jest Prorektorem Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu ds. Nauki i Współpracy z Zagranicą (2002-2008). Kariera zawodowa profesora Wojciecha Dyszkiewicza to: 1993 – 1999 Prodziekan Wydz. Lek. II  d/s nauczania w j. angielskim; 1995-nadal,    Kierownik Kliniki Torakochirurgii;1999 – nadal, Członek Senatu AM w Poznaniu;1998-2004 p.o. kierownika Kliniki Kardiochirurgii; 2000 – nadal Konsultant Wojewódzki dla województw Poznańskiego i Lubuskiego torakochirurgii; 2004-nadal kierownik Katedry Kardiotorakochirurgii; 2002-2008 Prorektor ds. Nauki i Współpracy z Zagranicą Akademii Medycznej w Poznaniu

Profesor Wojciech Dyszkiewicz jest członkiem wielu organizacji i stowarzyszeń lekarskich, takicj jak:Towarzystwo Chirurgów Polskich; Polskie Towarzystwo Kardiologiczne; European Society of Cardiology-Working Group of Valvular Heart Disease; European Society of Thoracic Surgeons (delegat na Polskę); Polskie Towarzystwo Kardio-Torakochirurgów (prezes- 2010-2012); Polska Unia Onkologiczna; Polska Grupa Raka Płuca (członek – założyciel, sekretarz generalny)

W dorobku naukowym profesora Wojciecha Dyszkiewicza znajdujemy:135 opracowań oryginalnych w tym 37 w czasopismach anglojęzycznych; 162 doniesień zjazdowych opublikowanych w formie streszczeń lub w całości w pamiętnikach lub czasopismach naukowych; 8 rozdziałów w podręcznikach; 1 monografia ” Transplantologia w Zarysie”,

Profesor Wojciech Dyszkiewicz specjalizuje się w chirurgii ogólnej, torakochirurgii, transplantologii klinicznej. Profesor posiada liczne wyróżnienia i nagrody. M.in. Srebrny Medal Towarzystwa im. H. Cegielskiego „Labor Omnia Vincit”.

Powrót na początek strony



                         Wychowanek Zakładów HCP SA - menadżer...

Roman Jankowiak, urodzony 14 czerwca 1949 roku w Poznaniu jest absolwentem poznańskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej, w której w roku 1971 ukończył Wydział Ekonomiki Produkcji. Od razu po ukończeniu studiów Roman Jankowiak rozpoczął pracę zawodową w Zakładach Hipolita Cegielskiego ( HCP ). W zakładach tych przeszedł całą drogę swojej kariery zawodowej . Najpierw był stażystą, następnie ekonomistą, planistą, samodzielnym planistą, aby wkrótce zostać zastępcą kierownika działu planowania i analizy ekonomicznej. Lata następne, to dalszy awans zawodowy. W latach 1987 - 1992 – Roman Jankowiak był kierownikiem Działu Planowania i Analizy Ekonomicznej – do niego należało opracowywanie planów techniczno - ekonomicznych, opracowywanie i opiniowanie metod planowania oraz ewidencji produkcji i kosztów, koordynowanie i kierowanie sporządzaniem zbiorczych analiz przedsiębiorstwa, sprawozdawczość GUS-owska. W latach 1992 - 1993 - kierownikiem Działu Analizy Kosztów – z zakresem obowiązków podobnych jak na stanowisku kierownika Działu Planowania i Analizy Ekonomicznej.  W latach 1993 - 1995 – był z-ca dyrektora  Finansowego ds. Controllingu  (zakres obowiązków to nadzór i koordynacja nad działami planowania, sprawozdawczością firmy, wdrażanie budżetowania kosztów w HCP);  w 1995 – Roman Jankowiak został  dyrektorem Ekonomiczno-Finansowym – z zakresem jak wyżej.

 I wreszcie od 1.12.1995 – Roman Jankowiak objął w HCP S.A. – stanowisko wiceprezesa Zarządu – dyrektora Ekonomiczno-Finansowego do którego należało opracowywanie planów działalności Spółki, współudział w opracowywaniu i wdrażaniu strategii rozwoju firmy, opracowywanie analiz ekonomiczno – finansowych, utrzymywanie płynności finansowej Spółki, pozyskiwanie źródeł finansowania, współpraca z bankami i instytucjami finansowymi, organizacja i funkcjonowanie rachunkowości, budżetowanie kosztów, gospodarka majątkiem finansowym firmy, ubezpieczenia majątkowe, organizacja funkcjonowania służby ekonomiczno – finansowej.

W czerwcu 2015 roku Roman Jankowiak przeszedł na zasłużoną emeryturę. Serdecznie żegnany przez załogę Zakładów HCP SA, zakończył swoją pracę w poznańskich historycznych zakładach jako Lider Pracy Organicznej, wyróżniony tą godnością przez Kapitułę Honorowego Hipolita działającą w Towarzystwie im. Hipolita Cegielskiego. Dyplom Godności Lidera Pracy Organicznej oraz Statuetkę Honorowego Hipolita Laureatowi wręczył osobiście Prezydent Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego – dr Marian Król, podczas kameralnej uroczystości jaka odbyła się w salce Zakładów HCP SA w Poznaniu.
 

Powrót na początek strony


                        Naukowiec, działacz Ruchu Ludowego...

Janusz Gmitruk – historyk, doktor nauk humanistycznych, działacz społeczny i polityczny ruchu ludowego. Autor kilkudziesięciu monografii, wydawnictw źródłowych, wielu artykułów naukowych i popularnonaukowych, a także organizator sesji naukowych oraz wystaw, dotyczących tej problematyki. Janusz Gmitruk ur. 17 II 1948 we wsi Świniarów w pow. łosickim. Ukończył Szkołę Podstawową, a następnie Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Pietruczuka W Łosicach. Tam wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej, a także przez pewien czas działał w Związku Harcerstwa Polskiego. Od 1966 r. był studentem Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1971 r. obronił pracę magisterską, a w 1979 r. pracę doktorską pt. Konspiracyjny ruch ludowy na Kielecczyźnie 1935-1945.

Od 1 X 1971 r. Janusz Gmitruk był zatrudniony w Zakładzie Historii Ruchu Ludowego NK ZSL, początkowo na stanowisku archiwisty, następnie pracownika naukowego, w latach 1988-1989 pełnił obowiązki kierownika, a od 1.I.1990 r. został powołany na dyrektora ZHRL. Od roku 1990 jest redaktorem naczelnym ogólnopolskiego periodyku ZHRL.pt. „Roczniki Dziejów Ruchu Ludowego” (wyd. od 1959 r.). Współpracował przy tworzeniu Związku Młodzieży Wiejskiej 3 XII 1980. W 1982 r. był twórcą i następnie przewodniczącym Komisji Historycznej ZK ZMW. Działacz Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, od 1990 r. Polskiego Stronnictwa Ludowego.

W 1983 r. Janusz Gmitruk został członkiem Rady Nadzorczej LSW, a później jej sekretarzem i wiceprzewodniczącym. W 1992 r. współorganizator, założyciel, członek Prezydium i wiceprzewodniczący Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego, a od czerwca 2008 r. prezes jego Zarządu Głównego; członek Rady Programowej „Myśli Ludowej” – periodyku LTN-K. Powołany 4 IX 1997 r. na stanowisko dyrektora Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego. Jest zarazem od 1997 r. redaktorem naczelnym „Rocznika Historycznego Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego”.

W latach 1996-2012 pracownik naukowy Instytutu Historii Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Promotor ok. 200 prac magisterskich i 50 podyplomowych. Prowadził także w 1. 2006-2008 badania w Wyższej Szkole Biznesu i Administracji w Łukowie, kierując tam Zakładem Politologii. Współpracował także z Telewizją Polską, jako doradca Zarządu TVP oraz z Polskim Radiem, gdzie brał udział w pracach rady programowej rozgłośni Radio Dla Ciebie i TVP Polonia.

Uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi, m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, medalami: Zasłużony Kulturze „Gloria Artis” za osiągnięcia w ochronie dziedzictwa kulturowego narodu, Za zasługi dla ruchu ludowego im. Wincentego Witosa (1996) i „Pro memoria” za zasługi w upamiętnieniu polskiego czynu niepodległościowego (2005) oraz odznakami organizacji młodzieżowych, stowarzyszeń.

Dr Janusz Gmitruk w dniu 2 czerwca 2015 roku uhonorowany został Godnością Lidera Pracy Organicznej oraz statuetką „Honorowego Hipolita”.


Powrót na początek strony
 



                                             Wybitny naukowiec, teoretyk i praktyk hodowli
                                           zwierząt gospodarskich


Prof. zw. dr hab.  Janusz T. Buczyński   urodził się w Krobi, stolicy Biskupizny, pow. Gostyń, w bardzo interesującym i o dużych tradycjach rolniczych i etnograficznych regionie woj. Wielkopolskiego. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego, w latach 1964 1969 studiował na Wydziale Zootechnicznym Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu. Pracę magisterską pt. „Beta-laktoglobuliny w mleku krów nizinnych czarno-białych w stadzie Sielinko” napisał pod kierunkiem prof. dr hab. Witolda Folejewskiego, uzyskując dyplom magistra inżyniera zootechniki. Już w trakcie studiów Janusz T. Buczyński  zainteresował się pracą naukową działając w studenckim ruchu naukowym. Należał do grona współzałożycieli Koła Naukowego Zootechników i był jego pierwszym przewodniczącym. Był organizatorem dwóch obozów naukowych. Z okresu działalności w ruchu studenckim pochodzą Jego pierwsze publikacje.(Na zdjęciu Prezydent Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego – dr Marian Król, z prawej, wręcza Liderowi Pracy Organicznej – prof. dr hab. Januszowi Buczyńskiemu Statuetkę Honorowego Hipolita, desygnat Godności Lidera Pracy Organicznej. Foto: Redakcja czasopisma Trzoda Chlewna).

Przed podjęciem działalności naukowej na Uczelni odbył roczny staż naukowo-produkcyjny w ZD IZ w Pawłowicach. Tam pełnił między innymi funkcję kierownika gospodarstwa, oraz zapoznał się z funkcjonowaniem tamtejszej bazy doświadczalnej z zakresu trzody chlewnej i bydła. W latach 1970 -1973 był słuchaczem Studium Doktoranckiego przy Instytucie Biologii Stosowanej. Mgr Janusz T. Buczyński w 1973 roku podjął pracę w Instytucie Hodowli i Technologii Produkcji Zwierzęcej AR w Poznaniu na stanowisku starszego asystenta.

Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskał w 1974 r. na podstawie dysertacji doktorskiej pt.: “Wykorzystanie hodowlane knurów ocenianych w SKURTCh w Pawłowicach w latach 1966-1969”. Promotorem był prof. dr hab. S. Alexandrowicz, a recenzentami byli prof. dr hab. H. Duniec i prof. dr hab. J. Mazaraki. Stanowisko adiunkta w Zakładzie Hodowli i Produkcji Trzody Chlewnej objął w 1975 roku.

Stopień naukowy doktora habilitowanego nadała Mu Rada Wydziału Zootechnicznego w 1989 r. po przedstawieniu rozprawy pt.: “Kształtowanie się niektórych cech produkcyjnych u czterech pokoleń świń rasy polskiej białej zwisłouchej hodowanych w stadzie zamkniętym”. Na stanowisku docenta, powołany przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, pracował w latach 1990 – 1993. W roku 1993 został mianowany przez JM Rektora AR w Poznaniu na stanowisko profesora nadzwyczajnego.

Tytuł naukowy profesora nauk rolniczych nadał Mu Prezydent Rzeczypospolitej w 1998 roku, a w 2003 roku został powołany  przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na stanowisko profesora zwyczajnego.

Swoje zainteresowania naukowe prof. Janusz T. Buczyński, jeszcze w okresie studenckim i w trakcie studiów doktoranckich, skierował początkowo na problematykę interakcji genotyp - środowisko w pracach nad doskonaleniem pogłowia świń. Zainteresował się równocześnie związkami zachodzącymi miedzy cechami w różnych okresach wzrostu świń oraz problematyką selekcji w stadach zamkniętych i otwartych. Wiele uwagi poświęca poszukiwaniu markerów selekcyjnych przydatnych w praktyce hodowlanej. W połowie lat siedemdziesiątych włączył się w prace naukowo-hodowlane nad doskonaleniem, a od 1984 roku nad hodowlą zachowawczą świń rodzimych (złotnickich). Przeprowadzone eksperymenty naukowe wykazały między innymi przydatność świń rasy złotnickiej pstrej w krzyżowaniu towarowym. W latach 1991 – 1994 kierował projektem badawczym finansowanym przez KBN pt. „Kształtowanie się wskaźników genetyczno-selekcyjnych, wykorzystywanych w doskonaleniu świń ze szczególnym uwzględnieniem rasy złotnickiej pstrej prowadzonej w hodowli zachowawczej”. Od początku lat 90 XX wieku kontynuuje badania nad przydatnością tej rasy do krzyżowania towarowego z rasą Pietrain. Jako pierwszy w Polsce, prof. Buczyński uzyskał środki finansowe ze źródeł ONZ na realizację opracowanego i kierowanego przez Niego projektu badawczego obejmującego hodowlę zachowawczą świń rasy złotnickiej pstrej. W swoich badaniach uwzględnia szeroką problematykę związaną z hodowlą rodzimych ras świń. Wykazał odrębność genetyczną tych zwierząt, w szczególności rasy złotnickiej pstrej.

Wyniki badań eksperymentalnych poszukujących markerów genetyczno-hodowlanych przydatnych do praktycznego wykorzystania prof. Janusz Baczyński stara się przekazywać do praktyki produkcyjnej. Nie obce są w Jego badaniach zagadnienia związane z żywieniem i rozrodem świń. Interesują Go również problemy budownictwa inwentarskiego. W ostatnich latach dużo uwagi poświęca badaniom wykorzystującym zdobycze genetyki molekularnej, organizując w tym celu odpowiednie zaplecze badawcze, a obiektem badań oprócz konwencjonalnych ras świń są unikatowe rasy rodzime.

Prof. dr hab. Janusz T. Buczyński współpracuje lub współpracował z różnymi ośrodkami naukowymi w kraju i za granicą. Należy tu wymienić: Instytut Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN w Jastrzębcu, ART. W Olsztynie, ATR w Bydgoszczy, IŻ w Krakowie, IFiŻZ w Jabłonnej, IPMiT w Warszawie, IBMER w Warszawie, IHR w Radzikowie. Białoruski IŻ w Żonino, DLG - Niemcy,  Stamboek International - Holandia, Uniwersytet Rolniczy w Ren -  Francja, Uniwersytet w Kopenchadze - Dania,  Landata – Cabiporc – Belgia. Odbył szereg zagranicznych wyjazdów studyjnych m.in. do Danii, Holandii, Hiszpanii, Szwecji. Finlandii, Francji, Belgii, do Niemiec, Chin, Australii, USA i Kanada oraz do Nowej Zelandii.

Na podkreślenie zasługuje bardzo duży wkład Profesora we wdrażanie wyników badań naukowych do praktyki rolniczej, a także ścisła i wielostronna współpraca z wieloma liczącymi się nie tylko w Wielkopolsce ośrodkami hodowlanymi i przedsiębiorstwami produkcyjnymi. Jest autorem i współautorem szeregu programów hodowlanych realizowanych w terenie oraz realizatorem wielu umów wdrożeniowych. Tylko w latach 2000 – 2007 Profesor podpisał ponad 30 umów wdrożeniowych swoich wyników badań, głównie z drobnotowarowymi gospodarstwami. Działalność prof. dr hab. Janusza Buczyńskiego nad restytucją świń ras złotnickich jest porównywana w środowisku naukowym do prac prof. dr hab. Tadeusza Vetulaniego nad konikiem polskim. Prof. dr hab. Janusz Buczyński wyprowadził z niebytu świnie złotnickie, zostawiając po sobie trwały ślad w historii środowiska.

Prof. dr hab. Janusz Baczyński opublikował ponad 250 oryginalnych prac, pozycji książkowych, artykułów naukowych i popularno – naukowych opublikowanych w wydawnictwach krajowych i zagranicznych. Był recenzentem rozpraw habilitacyjnych i dysertacji doktorskich oraz recenzentem dorobku naukowego na stopień doktora habilitowanego i do tytułu profesora. Za swoją dotychczasową działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną uzyskał szereg nagród i wyróżnień. Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego przyznało prof. dr hab. Januszowi Baczyńskiemu medal „Labor Omnia Vincit” za krzewienie idei pracy organicznej, a w dniu 24 września 2015 roku Kapituła Honorowego Hipolita uhonorowała Profesora Godnością Lidera Pracy Organicznej.(Na zdjęciu: Dostojny Laureat – prof. dr hab. Janusz Buczyński prezentuje otrzymane wyróżnienie)

( Wykorzystano laudację przygotowaną
 przez prof. dr hab. Mariana Kozłowskiego z Olsztyna)

Powrót na początek strony


 

                                            Oficer Wojska Polskiego, nauczyciel,
                                wychowawca młodzieży, społecznik...


Stanisław Tomaszkiewicz, pułkownik Wojska Polskiego w stanie spoczynku, urodzony 13 lipca 1941 r. w Kotwasicach, od 23 stycznia 2002 roku jest nauczycielem dyplomowanym. Pracuje jako nauczyciel przysposobienia obronnego i wychowania do życia w rodzinie. Posiada również  uprawnienia do nauczania historii i wiedzy o społeczeństwie. Jest nauczycielem, który dzieli się swoimi doświadczeniami, warsztatem pracy, innowacyjnymi rozwiązaniami programowymi z innymi nauczycielami i jednocześnie sam ciągle rozwija swoją wiedzę i umiejętności zawodowe. W praktyce dostosowuje wymagania edukacyjne i wychowawcze do indywidualnych potrzeb ucznia. W tym zakresie osiąga liczące się rezultaty poprzez tworzenie sprzyjającego klimatu i atmosfery wśród uczniów poszczególnych klas. Szuka sprzymierzeńców wśród uczniów niemających kłopotów w nauce i zachowaniu. Z najwyższym uszanowaniem odnosi się do wszystkich problemów zgłaszanych przez uczniów, i udziela pomocy w ich rozwiązywaniu. Jego uczniowie, których był wychowawcą klasy, zawsze uzyskiwali oceny, które potwierdzały ich przygotowanie do egzaminu maturalnego i egzaminu zawodowego.

Z inspiracji Stanisława Tomaszkiewicza uczniowie Zespołu Szkół Handlowych chętnie występowali w turniejach strzeleckich na szczeblu miasta i województwa, zajmując czołowe lokaty, a w 2010 r. uczniowie klas drugich w ogólnopolskim konkursie historycznym zdobyli Puchar Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kondycję intelektualną potwierdzili również w roku 2015, zdobywając w ogólnopolskim konkursie historycznym pt. „95.rocznica Bitwy Warszawskiej”, puchar Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

W latach 1992 – 2010 pułkownik Stanisław Tomaszkiewicz był corocznie wybierany przez młodzież, opiekunem Samorządu Szkolnego w szkole. Potwierdza to jego autorytet wśród uczniów, którzy zawsze mogą liczyć na pomoc, dobrą radę w rozstrzyganiu uczniowskich problemów szkolnych i rodzinnych. Jest wzorem i autorytetem moralnym dla nauczycieli, uczniów i rodziców.

Pułkownik Stanisław Tomaszkiewicz jest współautorem programu nauczania, podręcznika, poradnika dla nauczycieli, zeszytu przedmiotowo-ćwiczeniowego oraz płyty CD-ROM, do przysposobienia obronnego. Jest również współautorem programu nauczania, podręcznika i zeszytu przedmiotowo-ćwiczeniowego do przedmiotu „Edukacja dla bezpieczeństwa” dla szkół ponad gimnazjalnych. 

Z jego inicjatywy jako prezesa oficerskiej Wspólnoty w 2014 roku na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Adama Mickiewicza odbyła się konferencja naukowa na temat „Marszałek Józef Piłsudski a Wielkopolska”. W latach 2006-2010 pułkownik Stanisław Tomaszkiewicz był członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma „Legionista”, a od 2011 r. jest przewodniczącym zespołu redakcyjnego. Napisał kilkanaście artykułów popularno-naukowych o tematyce patriotyczno-obronnego wychowania dzieci i młodzieży, które umieścił w „Legioniście”, wydawnictwie WSNHiD w Poznaniu, „Wojsko w społeczeństwie”. Encyklopedia biograficzna „WHO IS WHO w Polsce”, 8.wydanie 2009, Szwajcaria, w uznaniu dla działalności edukacyjno-wychowawczej, zamieściła sylwetkę Stanisława Tomaszkiewicza.

Jego dorobek zawodowy jest najlepszą wizytówką jego postawy pełnej zaangażowania w pracę na rzecz młodzieży, szkoły oraz środowiska lokalnego. Opiekuje się szkolnym kołem tradycji i szkolnym kołem strzeleckim, w ramach których wraz z młodzieżą i pocztem sztandarowym uczestniczy w większości uroczystości o charakterze patriotyczno-historycznym w Poznaniu i w województwie Wielkopolskim.

Za szczególne zasługi w kształtowaniu wśród młodego pokolenia postaw patriotyczno-obronnych i obywatelskich, w rozwijaniu i umacnianiu struktur organizacyjnych Związku Oficerów Rezerwy RP im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w kraju i zagranicą (Niemcy, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, Kanada, Szwecja) Minister Obrony Narodowej w 2009 r. wyróżnił Stanisława Tomaszkiewicza awansując go do stopnia pułkownika.

Płk Stanisław Tomaszkiewicz uhonorowayny zastał w dniu 16 listopada 2015 roku Godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony


                               Znawca finansów i podatków...

Ryszard Błaszyk urodził się w roku 1949 w Krzyżu. Studia wyższe ukończył w 1977 roku na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z tytułem magistra prawa. Istotne znaczenie dla podjęcia pracy zawodowej miały studia podyplomowe z zakresu Prawa Podatkowego na Uniwersytecie Warszawskim oraz liczne krajowe i zagraniczne kursy, a także szkolenia związane z prawem podatkowym i gospodarczym. Był członkiem Państwowej Komisji Egzaminacyjnej ds. Doradztwa Podatkowego. Całe życie zawodowe związał z finansami i podatkami. Do roku 1991 pracował w administracji skarbowej, awansując od stanowiska inspektora do Dyrektora Izby Skarbowej. W 1991 roku podjął samodzielną działalność w branży doradztwa podatkowego. Kancelaria podatkowa zatrudnia obecnie 15 osób i świadczy usługi dla ponad 150 firm. Pozycja finansowa tych firm jest znacząca, bowiem niektóre z nich zaliczają się do spółek giełdowych. Zakres usług świadczonych przez Kancelarię jest szeroki, obejmuje: porady prawne, prowadzenie ksiąg rachunkowych i podatkowych oraz wspieranie klientów w zakresie podatkowym przed organami podatkowymi i sądami administracyjnymi. Przez 25 lat prowadzenia własnej Kancelarii Podatkowej wychował blisko 80 osób z zainteresowaniem podatkowym, w tym doradców podatkowych i biegłych rewidentów. Działał także w samorządzie zawodowym będąc przez kilka kadencji sędzią Sądu Dyscyplinarnego przy Krajowej Izbie Doradców Podatkowych. Działa w kilku radach nadzorczych, także w spółkach giełdowych.

Ryszard Błaszyk  uhonorowayny został w dniu 23 listopada 2015 roku Godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony


 

                           Wybitny naukowiec, lekarz otolaryngolog
                                           nauczyciel akademicki...

Witold Szyfter - prof. dr hab. med. , urodzony w Poznaniu. Wybitny specjalista z zakresu otolaryngologii. Przez całe zawodowe życie związany z Akademią Medyczną w Poznaniu, obecnie Uniwersytetem Medycznym. Profesor Witold Szyfter odbył wiele szkoleń, kursów podyplomowych  i stypendiów zagranicznych, między innymi w Niemczech, we Francji, w Hiszpanii. Profesor Witold Szyfter jest twórcą Programu Chirurgicznego Leczenia Głuchoty metodą wszczepów ślimakowych, jest założycielem i pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Podstawy Czaszki skupiającego neuro- chirurgów, otolaryngologów, chirurgów szczękowo-twarzowych i neuroradiologów, jest założycielem i organizatorem Ośrodka Rehabilitacji Laryngologicznej – unikalnej placówki w skali kraju leczącej łącznie ponad 7 tys. chorych, jest także współorganizatorem Programu Powszechnych Przesiewowych Badań Słuchu u Noworodków w Polsce, dzięki któremu każde dziecko do 3 dnia życia ma przeprowadzone badanie słuchu i wdrożone dalsze postępowanie. Profesor Witold Szyfter jest członkiem wielu organizacji lekarskich krajowych i zagranicznych.

Profesor Witold Szyfter jest między innymi autorem i współautorem ponad 403  prac naukowych w tym 71 zagranicznych,  współautorem 1 projektu wynalazczego, 478 doniesień zjazdowych, w tym 91 zagranicznych, 6 rozdziałów w podręczników medycznych, 4 analizy książek naukowych opublikowanych w czasopiśmie francuskim, Profesor realizuje też wiele programów badawczych, jest głównym wykonawca 1 centralnego grantu KBN dotyczącego programu leczenia głuchoty metodą wszczepów ślimakowych („Próba ustalenia czynników rokowniczych w rehabilitacji mowy u osób po założeniu wszczepu ślimakowego” 1997-1999, „Badanie drogi neurytycznej u chorych zaimplantowanych wielokanałowym wszczepem ślimakowym” 1999-2002), oraz jest głównym wykonawcą grantu KBN „Opracowanie zestawu fonetyczno-akustycznych testów sprawdzających percepcje mowy u dzieci z głuchotą perilingwalną po implantacji wszczepu ślimakowego” 2003-2006 i współwykonawcą 1 tematu naukowego na zlecenie MZiOS na temat profilaktyki molekularnej w raku krtani oraz współwykonawca 5 programów własnych Uczelni. W latach 1981-1985 profesor Witold Sztfter był współwykonawcą tematu międzyresortowego Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi, w latach 1986-1990 2 tematów CPBR P.R. 6 „Zwalczanie Chorób Nowotworowych”, a w latach 1991-1994 dwóch grantów KBN dotyczących problematyki onkologicznej w obrębie głowy i szyi. Profesor Witold Szyfter posiada wiele odznaczeń, jest też laureatem wielu nagród. \w dniu 19 listopada 2015 roku został wyróżniony  przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony

 


 

                               Nowoczesny producent rolny, inwestor
                                           a także działacz charytatywny...

Marek Ignacy Michalski urodził się 30 sierpnia 1953 roku w Pakości. W roku 1973 ukończył Państwowe Technikum Rolnicze im. Michała Drzymały w Brzostowie. Jest absolwentem Akademii Rolniczej w Szczecinie, gdzie w 1978 roku ukończył Wydział Rolniczy. W trakcie studiów był zaangażowany w rozwój turystyki studenckiej, pełniąc m.in. funkcję Prezesa Uczelnianego klubu Turystycznego „Labolare”, a także był kierownikiem działu zagranicznego Biura Podróży i Turystyki „Almatur” Oddział w Szczecinie W latach 1978- 1991 pracował w państwowych gospodarstwach rolnych, jako kierownik i dyrektor. Kierowane przez niego gospodarstwa w Stawnicy i Wysokiej zajmowały czołowe lokaty w rankingach dawnego województwa pilskiego. Pracując zawodowo, jednocześnie w roku 1988 roku kupił pierwsze gospodarstwo rolne, które stało się początkiem poważnych zakupów nieruchomości rolnych od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Na uprawianych użytkach rolnych wykorzystuje najnowocześniejsze technologie, z wykorzystaniem systemu GPS umożliwiające stosowanie tzw. rolnictwa precyzyjnego. Jego gospodarstwo jest wiodące na terenie gmin Szydłowo pow. pilski i Wałcz Jednocześnie w latach 1993-2006 prowadził wraz z małżonką Zofią firmę SPOMIS w Gołańczy, produkującą wysokiej jakości pasze /głównie dla brojlerów kurzych/. W związku z kupnem w 1998 roku nieruchomości rolnych w Chwiramie wraz zabytkowym dworem i parkiem, przystąpił do gruntownej rewitalizacji dworu, a także całego założenia folwarcznego. Prace związane z rewitalizacją zaczęły się w roku 2001 i trwają do dnia dzisiejszego /w trakcie zaawansowanego remontu jest już ostatni budynek - stajnia/.

Remonty dworu i innych budynków zostały wykonane z niespotykanym pietyzmem i starannością, wiele detali architektonicznych zostało odtworzonych wg wersji pierwotnej. Natomiast wnętrza budynków przystosowano do nowych funkcji tj. konferencyjno- hotelowych, z tego względu ogromne nakłady zostały poniesione zarówno na wymianę dachów, renowację elewacji, a także doprowadzenie wszelkich mediów uwzględniających dzisiejsze wymagania sanitarne, p.pożarowe itp.Ze szczególną starannością zostało odtworzone wyposażenie zabytkowego dworu w zabytkowe meble, oświetlenie, parkiety itp.Wszystkie koszty związane z renowacją i rewitalizacją zostały sfinansowane ze środków wypracowanych z produkcji rolniczej, bez subwencji zewnętrznych.

Wraz z małżonką Zofią i dorosłymi już dziećmi /Urszulą, Anną, Maciejem, Krzysztofem i Piotrem/ w dalszym ciągu inwestuje i rozwija produkcję rolniczą. Powstała bardzo nowoczesna ferma brojlerów kurzych w Popowie, a w trakcie budowy są termy brojlerów kurzych w Nowym Dworze gm. Szydłowo oraz w Pobłociu Małym gm. Gościno, Dzięki obornikowi, pozyskanemu z w/w ferm, ograniczone zostanie stosowanie nawozów mineralnych i poprawi się żyzność uprawianych gruntów ornych. W roku 2015 oddana została do użytku nowoczesna baza magazynowa na zboża o poj. ponad 20 tys. ton. z suszarnią i laboratorium.

Marek Michalski wraz z małżonką Zofią jest sponsorem Szpitala Specjalistycznego im. Stanisława Staszica w Pile, gimnazjum w Chwiramie, Szkoły Podstawowej w Różewie, okolicznych klubów sportowych /PTPS Piła, Chwiram, Różewo, Leżenica/ i parafii rzymsko¬katolickich /Chwiram, Krostkowo i Różewo/. W roku 2014 był starostą dożynek powiatu wałeckiego, które odbywały się w Chwiramie.W roku 1986 został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, w roku 1997 honorową odznaką „Zasłużonego dla Rolnictwa”, a w roku 2003 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Powrót na początek strony
 


 

                                 Burmistrz, działacz samorządowy,
                                       społecznik dla swego miasta...


Wojciech Ziętkowski
urodzony 11 sierpnia 1965 roku, absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (dziś Uniwersytet Ekonomiczny). Wojciech Ziętkowski jest  średzianinem,  od 1998 roku związany z lokalnym samorządem. Najpierw w latach 1998 – 2002 pełnił funkcję radnego Rady Powiatu Średzkiego. W 2002 roku, w pierwszych bezpośrednich wyborach na wójtów, burmistrzów i prezydentów miast, już w I turze wybrany został Burmistrzem Miasta Środa Wielkopolska. Powyższą funkcję pełni po dzień dzisiejszy, wygrywając kolejne wybory samorządowe już w pierwszej turze. Wojciech Ziętkowski cieszy się sporą popularnością wśród średzin. To człowiek niezwykle pracowity, serdeczny i otwarty. Za czasów jego rządów w Środzie intensywnie rozwinęła się  infrastruktura drogowa i sportowa. W sposób szczególny Wojciech Ziętkowski kładzie nacisk na rozwój gminnej polityki prorodzinnej. Jej charakterystycznymi elementami są: Średzka Karta Dużej Rodziny „Wielgachna Famuła”, becikowe w wysokości 1200 zł, wypłacane z budżetu Gminy rodzicom nowonarodzonych dzieci, tani żłobek czy zagwarantowanie miejsca w przedszkolu każdemu dziecku.  To staraniami Burmistrza Wojciecha Ziętkowskiego w bieżącym roku uruchomiona została bezpłatna komunikacja miejska dla mieszkańców.

Dzięki prowadzonej przez Wojciecha Ziętkowskiego polityce utrzymywania podatków lokalnych na niskim poziomie Gmina Środa Wielkopolska jest przyjaznym miejscem  dla rozwoju zarówno małych rodzinnych firm jak i dużych przedsiębiorstw. M.in. dzięki temu swój kapitał ulokowały tutaj tak znane w świecie marki jak: Solaris Bus & Coach czy Pfeifer & Langen.  Nie bez znaczenia dla działań Wojciecha Ziętkowskiego pozostają kwestie społeczne, w tym działalność na rzecz osób starszych i samotnych, wspieranie licznych organizacji społecznych , klubów sportowych, kultury i ochrony dziedzictwa kulturowego. 

Powrót na początek strony
 


                                 Menadżer, rzecznik przedsiębiorczości
                                          i zasad wolnego rynku...

Dr Andrzej Malinowski jest absolwentem Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, doktorem nauk ekonomicznych. Od 2001 roku Prezydent Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej, najstarszej i największej organizacji pracodawców w Polsce, skupiającej ponad 10 000 przedsiębiorstw, zatrudniających około 5 milionów pracowników. Andrzej Malinowski pracował w administracji rządowej, był m.in. podsekretarzem stanu w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego i Usług oraz podsekretarzem stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. W 1996 roku Prezes Rady Ministrów powierzył mu funkcję pełnomocnika do spraw organizacji Ministerstwa Gospodarki, następnie został w nim sekretarzem stanu. Poseł na Sejm, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Stosunków Gospodarczych z Zagranicą oraz pracował na kierowniczych stanowiskach w spółkach prawa handlowego.Do najważniejszych osiągnięć zawodowych w administracji rządowej zalicza współtworzenie koncepcji i organizowanie Ministerstwa Gospodarki. Ten niezwykle ważny dla polskiej gospodarki resort wciąż działa w wypracowanym przez niego kształcie. Andrzej Malinowski był członkiem polskiej delegacji sejmowej do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Jako lider polskich pracodawców przewodniczył BIAC Polska – Komitetowi Doradczemu ds. Przemysłu i Handlu przy OECD. Przedstawiciel polskich pracodawców w Europejskim Komitecie Ekonomiczno – Społecznym. W 2005 roku został wybrany pierwszym wiceprezydentem Europejskiej Organizacji Pracodawców Przedsiębiorstw Sektora Publicznego. Jest również reprezentantem Pracodawców RP w Międzynarodowej Organizacji Pracodawców (IOE). W 2013 roku został wybrany na Przewodniczącego Międzynarodowej Rady Koordynacyjnej Związków Pracodawców na kadencję w latach 2014-2015.

Pasją Andrzeja Malinowskiego jest popularyzowanie idei przedsiębiorczości i zasad wolnego rynku. Uważa, że Polacy są niezwykle przedsiębiorczy, czego dowodzą od 1989 roku. Szybko nauczyli się gospodarki rynkowej, potrafią z dużą intuicją ekonomiczną prowadzić swoje firmy i konkurować z najlepszymi.

Andrzej Malinowski został uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi, w tym Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także Kawalerem Orderu Uśmiechu przyznawanym za działania przynoszące dzieciom radość. Jest zasłużonym działaczem kultury, otrzymał złotą odznakę za zasługi dla gospodarki przestrzennej, zasłużonym pracownikiem rolnictwa, posiada także złotą i brązową odznakę za zasługi dla obrony cywilnej, odznakę honorową za zasługi w rozwoju woj. Poznańskiego, odznakę honorową miasta Poznania oraz honorowe obywatelstwo Biskupca.. W dniu 8 grudnia 2015 roku dr Andrzej Malinowski został uznany Liderem Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony


 

                       Naukowiec - farmaceuta, intelektualista, profesor
                                          nauczyciel akademicki...
                                         
Profesor dr hab., n. farm, Michał  Henryk Umbreit urodził się 2 października 1939 roku w Łowiczu. Jest absolwentem wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Poznaniu, w której studiował w latach 1960 -1965. W roku 1973 Michał Henryk Umbreit obronił prace doktorską, W 1984 roku habilitował się, a w roku 2011 otrzymał nominację Prezydenta RP na stanowisko profesora nauk farmaceutycznych. Do czasu przejścia na emeryturę w roku 2009 pełnił funkcję profesora nadzwyczajnego w Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Profesor Michał Henryk Umbreit przez całe swoje naukowe życie związany był z Uniwersytetem Medycznym w Poznaniu ( lata 1969-1986 i 1991 – 2009 z przerwą na pracę w Université de Constantine (Algeria) 1986 – 1991). Obecnie profesor Michał Henryk Umbreit pracuje w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Gnieźnie, Instytut Nauk o Zdrowiu, w ktorej jest założycielem i dyrektorem Instytutu Nauk o Zdrowiu, oraz profesorem w PWSZ.

Profesor Michał Henryk Umbreit jest członkiem wielu organizacji naukowych krajowych i zagranicznych. Posiada wiele odznaczeń państwowych i regionalnych oraz zawodowych. Między innymi posiada Srebrny Medal „Labor Omnia Vincit”  nadawany przez Towarzytwo im. Hipolita Cegielskiego. W dniu 10 grudnia 2015 roku, w siedzibie Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego prof. dr hab. Michał Henryk Umbreit otrzymał z rąk Prezydenta  tego Towarzystwa – dr Mariana Króla „Godność Lidera Pracy Organicznej” oraz Statuetkę Honorowego Hipolita w uznaniu Jego zasług w krzewieniu idei pracy organicznej i wdrażaniu tej patriotycznej idei w osobistej pracy naukowca i nauczyciela młodzieży akademickiej. Serdecznie gratulujemy Panu Profesorowi!!

Powrót na początek strony


 

                      Arcybiskup Gnieźnieński, Prymas Polski
                             uznany Liderem Pracy Organicznej...

Dzień 15 grudnia 2015 roku, w historii Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego, w historii miasta Gniezna i w historii Urzędu Prymasa Polski zapisany został jako bardzo ważnie wydarzenie kulturowe i społeczne. W tym bowiem dniu Jego Eminencja, ks. Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński i Prymas Polski – Wojciech Polak przyjął w Pałacu Prymasowskim delegację Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego pod przewodnictwem Prezydenta Towarzystwa – dr Mariana Króla, aby odebrać Dyplom i Honorową Statuetkę Hipolita potwierdzające, że Jego Eminencja uznany został przez środowisko organiczników wielkopolskich jako Lider Pracy Organicznej.

Wojciech Polak Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński Prymas Polski urodził się 19 grudnia 1964 roku w Inowrocławiu. W 1983 roku, po zdaniu egzaminu dojrzałości w III Liceum Ogólnokształcącym w Toruniu, rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Ukończył je 21 czerwca 1988 roku uzyskaniem stopnia magistra w zakresie teologii moralnej na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął 13 maja 1989 roku w katedrze gnieźnieńskiej  z rąk kard. Józefa Glempa, prymasa Polski. W latach 1989-1991 był wikariuszem w parafii farnej w Bydgoszczy i jednocześnie sekretarzem rezydującego tam gnieźnieńskiego biskupa pomocniczego Jana Nowaka, wikariusza biskupiego dla miasta Bydgoszczy. Dekretem Prymasa Polski w 1991 roku skierowany został na studia specjalistyczne z zakresu teologii moralnej w Wyższym Instytucie Teologii Moralnej Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie.

Abp Henryk Muszyński, Metropolita Gnieźnieński 1 września 1995 roku mianował go prefektem Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie oraz wykładowcą teologii moralnej w tymże seminarium oraz w Prymasowskim Instytucie Teologicznym w Gnieźnie i Prymasowskim Instytucie Kultury Chrześcijańskiej w Bydgoszczy.  W dniu 1 grudnia 1998 roku powołany został przez Prorektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na stanowisko adiunkta w Zakładzie Teologii Moralnej i Duchowości Wydziału Teologicznego tejże uczelni. Od 1 sierpnia 1999 roku został rektorem Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie i pełnomocnikiem dziekana Wydziału Teologicznego UAM ds. organizacji studiów w Sekcji w Gnieźnie.

8 kwietnia 2003 roku Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej; jego stolicą tytularną było Monte di Numidia. 4 maja 2003 roku w katedrze gnieźnieńskiej konsekrowany został na biskupa przez abp. Henryka Muszyńskiego. W Konferencji Episkopatu Polski w 2005 roku został wybrany odpowiedzialnym za duszpasterstwo powołań w Polsce, gdzie kieruje m.in. pracami Krajowej Rady Duszpasterstwa Powołań. Udział w pracach Europejskiego Centrum Powołań spowodował, że Konferencja Episkopatów Europy (CCEE) wybrała go w 2006 roku jednocześnie delagatem CCEE do spraw powołań w Europie oraz przewodniczącym EVS (Europejskiego Centrum Powołań). W kolejnych latach został członkiem Komisji ds. Duchowieństwa, Komisji Charytatywnej i Rady ds. Młodzieży przy KEP. W czasie 349. posiedzenia plenarnego KEP, 7 października 2009 roku, został wybrany członkiem Rady Stałej, a podczas kolejnego posiedzenia na Jasnej Górze, 26 listopada Delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji.

Z doświadczeń zdobytych w czasie siedmioletniej posługi biskupiej mógł skorzystać, gdy w wieku 47 lat został sekretarzem generalnym KEP w październiku 2011 roku w czasie 356. Zebrania Plenarnego w Przemyślu. W tym duchu, wraz z Prezydium Episkopatu, kontynuował  rozmowy z przedstawicielami Kościoła Prawosławnego Rosji. Ich rezultatem było Wspólne Przesłanie o Pojednaniu Narodów Rosji i Polski podpisane przez abp. Józefa Michalika i patriarchę Cyryla. Rok później została podpisana podobna deklaracja, tym razem polsko-ukraińska.

W czasie pobytu w Warszawie wspierał w pracy duszpasterskiej Prymasa Polski w swej macierzystej diecezji gnieźnieńskiej. Był współorganizatorem pielgrzymki biskupów do Ziemi Świętej w 2013 roku. Jednym z ostatnich jego pomysłów duszpasterskich było zorganizowanie cyklu kazań rekolekcyjnych w okresie tegorocznego Wielkiego Postu. Rok temu w Kostrzynie nad Odrą głosił katechezy na Przystanku Jezus. Wiele razy brał udział w spotkaniach młodych nad Lednicą. Przez blisko dwa i pół roku współpracował z Abp. Józefem Michalikiem jako przewodniczącym KEP, a następnie  z nowo mianowanym abp. Stanisławem Gądeckim. Po 2,5 roku pracy jako sekretarz generalny Episkopatu Abp Wojciech Polak wrócił do swojej diecezji. W wieku 49 lat został Arcybiskupem Metropolitą Gnieźnieńskim i Prymasem Polski.


Powrót na początek strony 

 


 

                           Rektor Akademii Muzycznej w Poznaniu,
                               profesor - nauczycielka akademicka...

Halina Lorkowska prof. dr  – rektor Akademii Muzycznej w Poznaniu,  historyk, teoretyk muzyki, członek Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki. Studia – dyplom z wyróżnieniem – w zakresie teorii muzyki ukończyła w 1974 roku w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Pracę magisterską na temat „pieśni solowe na głos i fortepian z pierwszego okresu twórczości Karola Szymanowskiego”, napisała pod kierunkiem prof. Floriana Dąbrowskiego. Praca ta uzyskała wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Uczelni Muzycznych na prace magisterskie – Gdańsk 1976 (Wydana we fragmentach w Zeszycie Naukowym nr 1 PWSM, Poznań 1978). Od 1 października 1974 roku pracuje w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego (dawniej PWSM) na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury, Teorii Muzyki i Rytmiki. W latach 1975-1977 odbyła Studia Podyplomowe w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Pracę doktorską pt. Muzyka w Teatrze Polskim, w Poznaniu, w latach 1875-1920 – promotor prof. Lech Trzeciakowski, obroniła w Instytucie Historii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu (1994).

Rektor Halina Lorkowska specjalizuje się w wykładach z historii muzyki XX wieku. Bierze udział w konferencjach i sesjach naukowych, ma na swoim koncie kilkadziesiąt referatów, wiele z nich ukazało się drukiem w wydawnictwie Akademii Muzycznej oraz innych. Autorka: Kształty muzyki - przewodnik do pakietu multimedialnego, Warszawa 1998, Z życia muzycznego Poznania. Muzyka w Teatrze Polskim w Poznaniu 1875-1920, Poznań 2005. Współautorka m.in. Z biegiem lat Poznań 1996, Kształty muzyki, Warszawa 1998, Dzieje Poznania t./2 Poznań 2000, Homines, Ars et Scientia, Poznań 2001, Polska Kultura Muzyczna XX wieku, Poznań 2001, Polska Muzyka Współczesna. Kierunki, Idee, Postawy, Katowice 2001, Zeszyty Naukowe nr 13, Bydgoszcz 2000, Musica practica - musica theoretica - zeszyt nr VII, Poznan 2004, Musica practica - musica theoretica - zeszyt nr X, Poznan 2005.

Rektor Halina Lorkowska przez wiele lat współpracowała jako prelegent (prowadzenie koncertów różnych stopni wtajemniczenia) i publicysta muzyczny (artykuły programowe w Zeszytach Muzycznych) z Młodzieżowym Ruchem Miłośników Muzyki Pro Sinfonika w Poznaniu. Obecnie prowadzi (słowo o muzyce) koncerty organizowane przez Akademię Muzyczną im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu oraz Filharmonię Poznańską im. T. Szeligowskiego. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką Zasłużony Działacz Kultury, Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

W kadencji władz rektorskich 2002-2005 współpracowała jako specjalista ds. organizacyjnych i artystycznych z JM Rektorem prof. Stanisławem Pokorskim, pełniła także funkcję sekretarza Senatu Uczelni.

W dniu 1 kwietnia 2005 roku została wybrana Prorektorem ds. artystycznych i naukowych Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu na kadencję 2005-2008 - sprawuje tę funkcję od 1 września 2005. Od września 2005 prowadzi jako Prezes Fundację Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu, której zadaniem jest wspieranie Uczelni w jej projektach artystycznych. Obecnie prof. dr Halina Lorkowska jest rektorem Akademii Muzycznej w Poznaniu.

W dniu 16 grudnia 2015 roku, rektor Halina Lorkowska została wyróżniona Godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony 
 


                          Policjant, związkowiec i aktywny społecznik

Andrzej Szary od 1982 roku jest funkcjonariuszem Policji. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej w Szczytnie, oraz Wyższej Szkoły Umiejętności Społecznych w Poznaniu. Rozpoczynał służbę w Policji od funkcji szeregowego policjanta. Szybko jednak awansował na funkcje dowódcy drużyny, dowódcy plutonu, zastępcy dowódcy kompanii, wreszcie  na funkcję zastępcy komendanta komisariatu. Szczególnie uwrażliwiony społecznie Andrzej Szary szybko zaangażował się w pracę w strukturach związku zawodowego NSZZ Policjantów OPP przechodząc wszystkie szczeble aktywności, aź w roku 2010 został wiceprzewodniczącym ZG NSZZ Policjantów. Andrzej Szary bardzo aktywnie społecznie działa też w środowisku samorządu osiedlowego w miejscy swojego zamieszkania, udziela się także w innych akcjach społecznych województwa wielkopolskiego, będąc na przykład członkiem rady społecznej ZOZ MSWIA w Poznaniu, czy członkiem zarządu Porozumienia Rad Osiedli Miasta Poznania.

W dniu 13 października 2015 roku podinspektor Policji Andrzej Szary uhonorowany został Godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony 
 


                             Prawdziwy artysta, wyjątkowy reprezentant,
                                  Bohemy artystycznej miasta Poznania...

Kazimierz Burzyński – artysta malarz, urodzony 4 marca 1939 roku, w Poznaniu. Szkołę podstawową i liceum plastyczne z maturą ukończył w Poznaniu w 1958 roku. Pragnął studiować w Krakowie scenografię i malarstwo, ale z braku miejsce na tamtejszej uczelni nie został przyjęty. Powróciwszy do Poznania rozwoził gazety w RSW Prasa "Ruch". Pracował także na Targach Poznańskich wykonując reklamy i napisy. W 1959 toku został przyjęty do Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W czasie wakacji przez 6 tygodni pracował w Stoczni Gdańskiej, aby zarobić na wakacje, najpierw czyszcząc, a później malując ładownie. Do wyjątkowych zdarzeń w życiu Kazimierza Burzyńskiego należy fakt, że  rektor Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, prof. Hipolit Polański nie wyraził zgody na to, aby student Kazimierz Burzyński  opuścił mury uczelni i przeprowadził  się do koszar, ponieważ nie zaliczono mu tzw. studium wojskowego na I roku. Rektor chyba wówczas przewidywał, że Kazimierz Burzyński będzie pracować jako artysta w Towarzystwie im. Hipolita Cegielskiego. Dyplom Kazimierz Burzyński otrzymał w 1967 roku na wydziale architektury, gdy profesorami byli wyżej wspomniany rektor Hipolit Polański, oraz Tadeusz Brzozowski, Andrzej Kurzawski oraz dziekan Jan Cieśliński.

Kazimierz Burzyński miał okazję malować portret rektora Akademii Rolniczej prof. Z. Tuchołki i rzeźbić w drewnie godło Polski - Orła z medalami wydziałów AR. Ponieważ znał muzyków z Filharmonii dla dzieci rodzin muzyków Kazimierz Burzyński wykonywał przez wiele lat dekoracje świąteczne. Przez cały też czas projektował i wykonywał dekoracje na "całoroczne" wszystkie święta kościelne na Starym Zegrzu w Poznaniu, prasa drukowała Jego rysunki. Kazimierz Burzyński odbył liczne  podróże zagraniczne, w tym do Rzymu i USA i podróże te zawsze były poświęcone na pracę twórczą i pokazy prac - szczególnie szkiców z pielgrzymek za Ojcem Św. Janem Pawłem II. Od roku 2005 Kazimierz Burzyński wykonuje portrety i inne obrazy dla Towarzystwa im. H. Cegielskiego.

Do szczególnie tważnych prac Kazimierza Burzyńskiego można zaliczyć płaskorzeźbę przedstawiającą rycerstwo wychodzące z lasu o wym. 7.20x1.40 m. Jest to dzieło odlane w gipsie i umieszczone w hotelu "IKAR" w sali bankietowej przy ul. Solnej. Praca ta znajduje się tam od 1980 roku. Innym wydarzeniem zasługującym na wyjątkową uwagę jest podróż rowerowa z grupą młodych osób do Rzymu. Pielgrzymka ta zakończyła się audiencją w Castel Gandolfo i błogosławieństwem przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Charakterystyczna sylwetka Kazimierza Burzyńskiego towarzyszy wszystkim ważnym wydarzeniom w Towarzystwie im. Hipolita Cegielskiego. Z wielkim blokiem rysunkowym, z ołówkami w ręku Kazimierz Burzyński portretuje osobistości, kreśli widoki, oddając atmosferę wydarzeń. Wyjątkowy reprezentant artystycznej Bohemy miasta Poznania, w uznaniu Jego pracy twórczej, w dniu 29 grudnia 2015 roku Kazimierz Burzyński został uhonorowany Godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony

 


                              Menadżer, wybitny znawca ogrodnictwa
                              oraz biegły sądowy w dziedzinie rolnictwa...

Paweł Wachowiak ur. 27.07.1952 r. w Śremie. W 1967 r. podejmuje naukę w państwowym Technikum Hodowli Roślin i Nasiennictwa w Bojanowie, które kończy w 1972 r. Następnie podejmuje naukę na Akademii Rolniczej w Poznaniu uzyskując tytuł inżyniera rolnika. Po ukończeniu studiów podejmuje pracę w Wojewódzkiej Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w Śremie -Wójtostwie a następnie w Kombinacie Państwowych Gospodarstw Rolnych w Kórniku. Z dniem 1 lipca 1979 r. zostaje powołany na dyrektora Rolniczego Zakładu Doświadczalnego Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Od listopada 1984 r. obejmuje stanowisko zastępcy dyrektora do spraw hodowli i produkcji w Stacji Hodowli Roślin Ogrodniczych w Bąkowie - województwo opolskie. W 1987 r. powraca do Wielkopolski podejmując prace w Wielkopolskiej Hodowli Roślin Ogrodniczych na stanowisku dyrektora naczelnego Stacji Hodowli Roślin Ogrodniczych w Iłówcu, którą to pełni do 30 marca 2002 r. Z dniem 2 kwietnia 2002 r. Paweł Wachowiak zostaje powołany na stanowisko wicedyrektora Oddziału Agencji Nieruchomości Rolnych w Poznaniu, którą pełni do końca 2006 r. W 2007 r. zostaje wiceprezesem zarządu Centrum Wyszkolenia Jeździeckiego Poznań-Wola. Z dniem 1 czerwca 2009 r. po wygraniu konkursu na stanowisko prezesa zarządu spółki "Spójnia" Hodowla i Nasiennictwo Ogrodnicze w Nochowie powiat Śrem, obejmuje to stanowisko i pełni je do dnia dzisiejszego. Od 1991 r. Paweł Wachowiak jest biegłym sądowym w dziedzinie rolnictwa, nasiennictwa oraz szkód wyrządzonych przez zwierzynę łowną - przy Sadzie Okręgowym w Poznaniu. W wolnych chwilach uprawia łowiectwo i jazdę konną. W dniu 21 grudnia 2015 roku Paweł Wachowiak został uhonorowany Godnością Lidera Pracy Organicznej nadaną mu przez Kapitułę Honorowego Hipolita przy Towarzystwie im. Hipolita Cegielskiego. Gratulujemy!

Powrót na początek strony 

 


 

                         Profesor - specjalista radioterapii onkologicznej

Julian Malicki urodził się 2 września 1961 roku w Zabrzu. W 1985 r. ukończył studia z fizyki technicznej na Politechnice Śląskiej. W latach 1985 -1990 pracował jako fizyk medyczny w Gliwickim Centrum Onkologii. Stopień doktorski uzyskał na Akademii Medycznej w Poznaniu w 1992 roku na podstawie pracy pt. „Model rozkładów dawek elektromagnetycznego promieniowania jonizującego w obiekcie biologicznym” (promotorem pracy był prof. Feliks Jaroszyk). W latach 1988-1994 Julian Malicki studiował prawo na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W 1995 roku objął funkcję Dyrektora Wielkopolskiego Centrum Onkologii. Habilitował się na poznańskiej Akademii Medycznej w 1999 roku na podstawie oceny dorobku naukowego i pracy pod tytułem „Rozkłady dawek i ich frakcjonowanie w metodzie napromieniania całego ciała przed transplantacją szpiku kostnego”.Tytuł naukowy profesora nauk medycznych  został Julianowi Malickiemu  nadany w 2009 roku. Od 2004 roku Julian Malicki jest Kierownikiem Katedry i Zakładu Elektroradiologii Wydziału Nauk o Zdrowiu w poznańskim Uniwersytecie Medycznym. Pracuje również jako profesor w Zakładzie Fizyki Medycznej na Wydziale Fizyki UAM. Jest członkiem m. in. Polskiego Towarzystwa Radioterapii Onkologicznej, Polskiego Towarzystwa Fizyki Medycznej European Society of Therapeutic Radiology and Oncology, American Association of Physycist in Medicine (AAPM), American Society for Therapeutic Radiology and Oncology, Agder Academy of Science and Letters.

Od 1996 roku Julian Malicki jest redaktorem naczelnym czasopisma naukowego „Reports of Practical Oncology and Radiotherapy”, członkiem zespołu redakcyjnego „Contemporary Oncology” oraz „Physica Medica”. W pracy badawczej zajmuje się m. in. oddziaływaniem  promieniowania jonizującego z obiektem biologicznym, metodami weryfikacji napromieniania przy pomocy dozymetrii in vivo i technik obrazowania w czasie rzeczywistym, napromienianiem całego ciała przed przeszczepem szpiku kostnego oraz standaryzacją procedur w radioterapii w Unii Europejskiej. W dniu 28 grudnia 2015 roku, profesor Julian Malicki został wyróżniony przez Kapitułę Honorowego Hipolita działającą w strukturach Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego Godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony 


Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem