61-823 Poznań, ul. Piekary 17, piętro 8, tel. +48 (61) 858 24 40 http://www.thc.org.pl, e-mail: towarzystwo@thc.org.pl
Bank: 57 1090 1447 0000 0001 0702 1746 (BZ WBK S.A.) Bank: 14 1020 4027 0000 1402 0308 1866 (PKO BP S.A.)

Statuetka Złotego Hipolita specjalnym darem naszego Towarzystwa dla papieża Polaka Jana Pawła II.

Czytaj








Liderzy Pracy Organicznej

Powrót

 

 


 


  Mecenat nad projektem sprawuje

Kulczyk Holding S.A.

Rok 2016, podobnie jak lata poprzednie, rozpoczął się nominowaniem przez Kapitułę Honorowego Hipolita, kolejnych kandydatów do wyróżnienia Godnością Lidera Pracy Organicznej i Statuetką Honorowego Hipolita. Poniżej prezentujemy sylwetki tegorocznych Liderów Pracy Organicznej:

Oto oni:
                            Naukowiec  politolog i medioznawca, a także
                                    nauczyciel akademicki i publicysta...

Tadeusz Wallas − studia ukończył w UAM na kierunku nauki polityczne ze specjalnością dziennikarstwo. Stopień naukowy doktora w zakresie dyscypliny nauki o polityce uzyskał na podstawie rozprawy „Ruch społecznego poparcia na rzecz władzy w Polsce po II wojnie światowej”. Została ona przygotowana pod kierunkiem doc. dr hab. Eugenii Podbierowej.  Natomiast  stopień doktora habilitowanego w zakresie tej samej dyscypliny otrzymał w 2008 r. na Wydziale Nauk Społecznych UAM. W UAM przeszedł szczeble kariery akademickiej od asystenta stażysty do profesora nadzwyczajnego. W okresie zatrudnienia pełnił wiele funkcji m.in. zastępcy dyrektora Instytutu Nauk Politycznych i Dziennikarstwa. Od 2008 jest dziekanem Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa. W latach 2004-2012 wykładał także w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Koninie. Obecnie prof. Tadeusz Wallas  jest również wiceprzewodniczącym Komitetu Nauk Politycznych PAN, I zastępcą Przewodniczącego ZG Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych oraz ekspertem Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej i Narodowego Centrum Nauki.  Od 2012 r. prof. Tadeusz Wallas jest m.in. członkiem Rady Programowej czasopisma „WeltTrends. Journal of International Politics” wydawanego przez Uniwersytet w Poczdamie oraz członkiem Editorial Board „Public Policy and Economic Development” (Czasopismo wydawane przez Petro Mohyla Black Sea State University na Ukrainie). W dniu 28 października  2015 roku prof. dr hab. Tadeusz Wallas uzyskał godność Lidera Pracy Organicznej

Powrót na początek strony


                      Polityk, wieloletni znany parlamentarzysta,
                                   finansista i działacz społeczny

Stanisław Stec, ur. 22 marca 1941 w Jazowsku. Stanisław Stec ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od wczesnej młodości zainteresowany działalnością społeczną, włączył się w nurt polskiej lewicy. W krótkim czasie, ze względu na swoja aktywność i kompetencje zawodowe – interesował się sprawami dotyczącymi  tworzenia budżetu państwa - Stanisław Stec stał się politykiem i znalazł się na liście wyborczej do Sejmu RP. Jako poseł na Sejm, Stanisław Stec był parlamentarzystą II, III, IV, V i VI kadencji. W trakcie pracy parlamentarnej przez kilka lat – od października 2001 roku do listopada 2005 roku -  był członkiem rządu i  pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów jako  wiceminister finansów. Wniósł wielki wkład w tworzenie kolejnych budżetów państwa, pracując w kolejnych Sejmowych Komisjach Finansów Publicznych. W czasie swojej kariery zawodowej na początku lat dziewięćdziesiątych, Stanisław Stec  był dyrektorem przedsiębiorstwa spółdzielni produkcji rolnej. W 1998 roku został honorowym obywatelem Grodziska Wielkopolskiego. W wyborach parlamentarnych w 2007 roku po raz piąty został posłem, kandydując w okręgu pilskim i otrzymując 10 908 głosów. W kwietniu 2008 zasiadł w sejmowym Klubie Poselskim Lewica. W 2011 roku Stanisław Stec nie uzyskał reelekcji. W uznaniu jego pracy parlamentarnej i społecznej,  Stanisław Stec w dniu 1 grudnia 2015 roku wyróżniony został Godnością Lidera Pracy Organicznej.

Powrót na początek strony


 

                       Nowoczesny manadżer spółdzielczości rolniczej,
                                     działacz samorządowy i społeczny..

Mieczysław Zaremba urodził się 31 grudnia 1947 r. w Kobylinie. Jest absolwentem Państwowego Technikum Hodowli Roślin i Nasiennictwa w Bojanowie jednej z najbardziej uznanych szkół rolniczych w regionie. Po ukończeniu w 1966 r. technikum odbył staż w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Smolicach, a następnie podjął pracę, początkowo jako technik w Instytucie Produkcji Zwierzęcej Akademii Rolniczej w Poznaniu, a po dwóch latach, już jako asystent, w Zootechnicznym Zakładzie Doświadczalnym krakowskiego Instytutu Zootechniki w Pawłowicach. W 1977 r. ukończył studia na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu). Później jeszcze kontynuował edukację na Alma Mater, uczęszczając na studia podyplomowe z zakresu zarządzania w rolnictwie. W 1976 r. zatrudnił się w Rolniczym Kombinacie Spółdzielczym w Bądeczu, z którym związał swoje przyszłe zawodowe losy. Początkowo sprawował tam funkcję głównego zootechnika i kierownika Działu Produkcji Zwierzęcej, a w 1985 r. został wybrany na stanowisko Prezesa Zarządu spółdzielni, które zajmuje do dzisiaj.

Przez ten czas Mieczysław Zaremba angażował się również w działalność społeczną. Sprawował mandat radnego Rady Gminy Wysoka (obecnie powiat Piła). Jest też członkiem wielu stowarzyszeń branżowych. W latach 90. ubiegłego wieku współtworzył Polską Federację Hodowców Bydła i Producentów Mleka i był członkiem jej władz krajowych. Zajmował również funkcję prezesa Okręgowego Związku Hodowców Bydła w Koszalinie. Ponadto był  współzałożycielem izb rolniczych i członkiem ich władz krajowych.

Mieczysław Zaremba aktywnie działał też na rzecz rozwoju bankowości spółdzielczej. Był wieloletnim przewodniczącym Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego w Wysokiej i sekretarzem Rady Nadzorczej Banku Unii Gospodarczej w Warszawie.

Za swoje zasługi dla rolnictwa i ruchu spółdzielczego otrzymał liczne odznaczenia, między innymi: Złoty Krzyż Zasługi nadany przez Prezydenta RP, Odznakę Honorową „Za Zasługi Dla Bankowości RP”, Złotą Odznakę i Złoty Krzyż „Za Zasługi Dla Bankowości Spółdzielczej”, Odznakę Honorową „Zasłużony Dla Rolnictwa” oraz Odznakę Honorową „Za Zasługi Dla Województwa Wielkopolskiego”. Wielokrotnie też został wyróżniony nagrodami branżowymi, w tym tytułem „Wzorowy Agroprzedsiębiorca RP” i „Rolnik-Farmer Roku”. W wolnych chwilach Mieczysław Zaremba poświęca się kolejnej swoje pasji – lekturze książek historycznych.

Powrót na początek strony 
 


 

                      Profesor, naukowiec, wybitny lekarz klinicysta
                           twórca pierwszej w Polsce Kliniki Gerostomatologii...

Ryszard Koczorowski – poznaniak urodzony 6 marca 1947 roku. Po ukończeniu III liceum ogólnokształcącego im. M. Kasprzaka (obecnie Kantego) a potem Akademii Medycznej w Poznaniu rozpoczął swoją działalność zawodową w 1971 roku w Zakładzie Protetyki Stomatologicznej, kierowanym przez twórcę poznańskiej stomatologii prof. Rudolfa Sarrazina. Posiada specjalizację w zakresu stomatologii ogólnej (Io), z protetyki stomatologicznej (IIo), oraz certyfikat umiejętności w dziedzinie implantologii stomatologicznej (OSIS).  W roku 1978 obronił z wyróżnieniem doktorat, a w 1996 roku uzyskał habilitację, by po 8 latach w 2004 roku otrzymać stanowisko profesora nadzwyczajnego UM. W roku 2009 Prezydent RP nadał mu tytuł profesora. W roku 2011 otrzymał stanowisko profesora zwyczajnego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.  W 2005 roku stworzył pierwszą w Polsce samodzielną jednostkę zajmującą się w sposób interdyscyplinarny leczeniem stomatologicznym pacjentów powyżej 65 roku życia i jest kierownikiem tejże Kliniki Gerostomatologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego . Jest też właścicielem wielospecjalistycznego zespołu gabinetów LRM, założonych w 1954 roku przez ojca Leonarda Koczorowskiego.

Ryszard Koczorowski od 1999 roku redagował, najpierw jako z-ca redaktora, a później redaktor naczelny, periodyk „Poznańska Stomatologia”, by w 2004 roku przekształcić go w ogólnopolskie czasopismo stomatologiczne „Dental Forum” o wysokiej punktacji MNiSW, firmowane przez Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego i Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. Jest od początku redaktorem naczelnym „Dental Forum”. Uznany klinicysta, naukowiec i dydaktyk jest także członkiem rad naukowych 12 innych czasopism branżowych i medycznych oraz recenzentem periodyków zagranicznych.

Prof. dr hab. Ryszard Koczorowski jest autorem ponad 200 pełno tekstowych publikacji, w tym polsko- i anglojęzycznych książek, skryptów do zajęć klinicznych, innych opracowań dla studentów, lekarzy i pacjentów i ponad 200 opracowań zjazdowych.  Za działalność dydaktyczną został dwukrotnie wyróżniony nagrodami Ministra Zdrowia: za film dydaktyczny nt. implantologii (1994 nagroda zespołowa) a także za pierwszy polski podręcznik z zakresu geroprotetyki wydany w 2010 roku (2011 nagroda indywidualna), przetłumaczony później na język angielski. Wielokrotnie był także nagradzany za działalność naukową i dydaktyczną Nagrodami Rektora Uniwersytetu Medycznego a także nagrodami za publikacje zagranicą i w kraju.

Obecnie (2016) jest trzecią kadencję vice-prezydentem Polskiego Stowarzyszenia Implantologicznego (PSI), członkiem założycielem Europejskiego Towarzystwa Implantologii Jamy Ustnej (ICOI-Euro) w Berlinie a także od lat przewodniczącym komisji egzaminacyjnej w ramach Curriculum Implantologicznego PSI w Katowicach oraz międzynarodowych egzaminów Fellows  i Diplomate. W 2015 roku otrzymał prestiżową nagrodę statuetkę „Implantologist Star” za aktywność na polu implantologii i implanto-protetyki w kraju i zagranicą.

Jest od 1971 roku członkiem Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego, a od 2002 roku zasiada w Prezydium Zarządu Głównego PTS. Od 10 lat jest zastępcą przewodniczącego komisji ds. zawodowych a wcześniej był zastępcą przewodniczącego Głównego Sądu Koleżeńskiego. Jest też członkiem tzw. Rady Pięciu – redaktorów naczelnych najważniejszych krajowych czasopism stomatologicznych. Za działalność w tym największym polskim towarzystwie został odznaczony srebrną (1992) i złotą (2004) odznaką PTS a później otrzymał Godność Bene Meritus (2009) i Członkostwo Honorowe (2014). Studenckie Towarzystwo Naukowe (STN) przyznało mu także członkostwo Honorowe (2007) za zaangażowanie i promowanie nauki wśród młodych pracowników i studentów studiów lekarskich i stomatologicznych.  Jest promotorem 10 rozpraw doktorskich, recenzentem wielu habilitacji oraz kilkakrotnie superrecenzentem w opiniowaniu o tytuł profesora CKK.

Ryszard Koczorowski jest też od 2012 roku członkiem  Międzynarodowej Honorowej Organizacji skupiającej uznane autorytety z zakresu stomatologii i nauk pokrewnych z siedzibą w Stanach Zjednoczonych (Sekcja Polska w Warszawie). W 2016 roku prof. Ryszard Koczorowski otrzymał Statuetkę Honorowego Hipolita oraz Godność “Lidera Pracy Organicznej” przyznane decyzją Kapituły Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego jako wyraz uznania w krzewieniu idei pracy organicznej.

Powrót na początek strony  
 


 

                       Nauczyciel dyplomowany, dzialacz społeczny,
                             Lider Pracy Organicznej, organizator...

Marek Grzegorz Nowak nauczyciel dyplomowany w Zespole Szkół Komunikacji im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu i doradca metodyczny Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Poznaniu, urodził się w malowniczym miasteczku Lwówek, w 1959 roku. Z Poznaniem związany jest od 1 września 1974 roku. Jest absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1983). Ukończył ponadto studia podyplomowe na Wydziale Nauk Społecznych UAM, w zakresie nauczania wiedzy o społeczeństwie (1988); na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM, w zakresie nauczania geografii (1991); w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Koninie, w zakresie przysposobienia obronnego (2001); na Wydziale Studiów Edukacyjnych UAM, w zakresie zarządzania oświatą (2002); na Wydziale Informatyki i Zarządzania Politechniki Poznańskiej, w zakresie podstaw przedsiębiorczości (2003), Centrum Kształcenia Kadr Menedżerskich Agencji Rozwoju Gospodarczego w Poznaniu, uzyskując kwalifikacje zawodowe w zakresie Zarządzania Wizerunkiem i Promocją Przedsiębiorstwa (2004), Centrum Kształcenia Kadr Menedżerskich Agencji Rozwoju Gospodarczego w Poznaniu, uzyskując kwalifikacje zawodowe w zakresie Zarządzania Zasobami Ludzkimi, z tytułem: Menedżer Zasobów Ludzkich (2005), na Wydziale Historycznym UAM, w zakresie historii i wiedzy o społeczeństwie (2007) oraz na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu „Mechanizmy funkcjonowania strefy euro” (2010).

Marek Nowak jest Jest autorem 6 książek, współautorem 2 ksiązek oraz 30 artykułów w czasopismach i wydawnictwach zwartych, a także autorem 4 recenzji książek i autorskiego programu nauczania przedmiotu edukacja, pod nazwą „Bezpieczeństwo życia
i zdrowia jest najważniejsze”.

W 2013 roku, Roku Hipolita Cegielskiego organizował dla swoich uczniów udział w niemal-że wszystkich uroczystościach poświęconych Cegielskiemu, organizowanych przez różne instytucje, nie tylko w Poznaniu. Współorganizował też szkolną uroczystość. Wcześniej był inicjatorem i organizatorem szkolnej zbiórki pieniędzy na pomnik Hipolita Cegielskiego i J. I. Paderewskiego, a następnie wraz ze swoimi uczniami uczestniczył podczas wmurowy-wania aktów erekcyjnych i podczas ich odsłonięcia.

W roku szkolnym 2011/2012 wygrał konkurs na projekt „Poznań dla lepszego Poznania”. Jego propozycja to „Podnoszenie świadomości prawnej uczniów poprzez rozszerzenie zagadnień prezentowanych w tym zakresie na lekcjach: wiedzy o społeczeństwie, podstaw przedsiębiorczości i przysposobienia obronnego”, a w roku szkolnym 2015/2016 wygrał konkurs na projekt „Dodatkowe zajęcia lekcyjne ukierunkowane na zindywidualizowaną pracę z uczniem zdolnym i z rozwiniętymi zainteresowaniami”. Tym razem propozycja brzmiała „Ignorantia iuris nocet”, czyli nieznajomość prawa szkodzi”. Konkursy organizowan były przez Wydział Oświaty UM Poznania.

Na przykład w maju 2013 roku współorganizował debatę na temat samorządności szkolnej, która została doceniona przez kuratoryjne jury i stała się podstawą do udziału jego uczniów w XIX sesji Sejmu Dzieci i Młodzieży w Warszawie, w dniu 1 czerwca 2013 roku. W lutym  2014 roku jego uczeń zajął II miejsce w ogólnopolskim konkursie na plakat o Powstaniu Wielkopolskim organizowanym przez Towarzystwo Pamięci Powstania Wielkopolskiego, a w  kwietniu tego samego roku jego drużyna zajęła pierwsze miejsce w konkursie prawniczym na symulację rozprawy sądowej, organizowanym przez Wydział Prawa i Administracji UAM, zaś w grudniu w siedzibie Narodowego Banku Polskiego w Warszawie odbyła się uroczystość podsumowania XIII edycji Konkursu na pracę pisemną, której temat brzmiał „Od pasji do pensji! Czy Twoje hobby mogłoby stać się sposobem na zarabianie pieniędzy?”, uczeń przygotowany przez niego zajął trzecie miejsce. Temat jego pracy „Lusterka motocyklowe sposobem na zarabianie pieniędzy”.

W kwietniu 2015 roku w finale XI Wojewódzkiej Olimpiady Konsumenckiej jego uczeń zajął II miejsce, a w grudniu w II Turnieju Harcerskiego Klubu Turystycznego „Śladami bohaterów Powstania Wielkopolskiego i nie tylko”.W tym roku natomiast, w lutym na Międzyszkolnym Konkursie Wiedzy o Hipolicie Cegielskim, który odbył się w Gimnazjum w Murowanej Goślinie, jego drużyna zdobyła trzecie miejsce, w marcu II miejsce w „Młodzieżowych zawodach  w udzielaniu pierwszej pomocy” organizowanych przez Zespół Szkół Geodezyjno-Drogowych w Poznaniu, natomiast w eliminacjach powiatowych XII Wielkopolskiej Olimpiady Wiedzy Konsumenckiej jego uczniowie zajęli pierwsze i trzecie miejsce i będą reprezentowali miasto Poznań w finale tej Olimpiady.

Za swój duży sukces uważa powstanie Młodzieżowej Rady Miasta Poznania, gdzie jego uczeń został pierwszym wice-przewodniczącym Rady, a dzisiaj jest radnym osiedlowym na Winiarach oraz zrealizowanie projektu „Bądź jak Cegielski – weź przyszłość w swoje ręce”.  Projekt realizowany był od 10 sierpnia do 30 grudnia 2014 roku i składał się z wydania publikacji książkowej (o rozumieniu pracy organicznej) w nakładzie 1500 egzemplarzy i warsztatów z przedsiębiorczości dla młodzieży szkół ponadgimnazjalnych (100 uczniów z 25 szkół Wielkopolski). Dla uczestników zorganizował także międzyszkolny konkurs „Znam zagadnienia z przedsiębiorczości i umiem stosować je praktycznie”. Zorganizował 6 konferencji dla nauczycieli edukacji dla bezpieczeństwa.

Powrót na początek strony  


 

                      Ekolog, znakomity urzędnik samorządowy,
                                   zasłużony działacz ludowy...

Arkadiusz Błochowiak urodził się w 29 marca 1951 roku w Kobylnicy. Po skończeniu szkoły podstawowej podjął naukę w Technikum Chemicznym w Poznaniu na wydziale technologii wody i ścieków. Jest absolwentem Wydziału Rolniczego dawnej Akademii Rolniczej w Poznaniu. Pracę zawodową rozpoczął w Powiatowym Inspektoracie Zaopatrzenia Rolnictwa i Wsi w Wodę w Gnieźnie, a następnie w Zakładach Przemysłu Ziemniaczanego w Luboniu. W latach 1970 -1973 podjął pracę na stanowisku inspektora w Wydziale Gospodarki Wodnej i Ochrony Powietrza w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Poznaniu. A w okresie od 1973 roku do 1994 roku pracował w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu, kolejno na stanowiskach inspektora, zastępcy dyrektora i dyrektora wydziału Ochrony Środowiska. Następnie kierował firmą polsko-kanadyjską „Polcan”.

W lutym w 1999 roku rozpoczął pracę w Departamencie Planowania Przestrzennego i Ekologii Urzędu Marszałkowskiego w Poznaniu na stanowisku zastępcy dyrektora. Od 2005 roku do 2007 roku kierował jako dyrektor Departamentem Środowiska Urzędu Marszałkowskiego. W 2007 roku objął funkcję Członka Zarządu Województwa Wielkopolskiego. Od sierpnia 2011 roku jest dyrektorem Wielkopolskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Poznaniu. W 1972 roku wstąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, obecnie Polskie Stronnictwo Ludowe.

W szeregach tej partii pełnił i nadal pełni szereg odpowiedzialnych funkcji. Obecnie jest Członkiem Zarządu Wojewódzkiego PSL i Wiceprezesem Zarządu Miejskiego PSL. Ponadto działa w Polskim Zrzeszeniu Inżynierów i Techników Sanitarnych NOT. Wielokrotnie wyróżniony między innymi Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz wieloma odznaczeniami resortowymi. Włącza się w szereg akcji pomocowych między innymi dla powodzian, dla organizacji kombatanckich, dla osób dotkniętych przez los. Arkadiusz Błochowiak jest człowiekiem wielkiego serca i ogromnej wrażliwości.

Zawsze otwarty i gotowy do pomocy, każdemu, kto tej pomocy potrzebuje. W pracy sumienny, dokładny, obowiązkowy, perfekcyjny, nigdy nie liczy czasu gdy trzeba wypełniać swoje obowiązki, a także służyć w ramach działań społecznych. Osobowość Arkadiusza Błochowiaka czyni z niego człowieka charyzmatycznego, budzącego powszechny szacunek. Potrafi on znaleźć wspólny język z osobami piastującymi najwyższe funkcje, ale także z tym, którzy zostali zepchnięci przez życie na margines. Jego maksymą jest traktowanie ludzi z godnością oraz dostrzeganie w nich potencjału, który w każdych okolicznościach można z pożytkiem wykorzystać.

Powrót na początek strony 
 


 

                         Inżynier, działacz społeczny, samorządowiec
                                    Burmistrz Miasta i Gminy Kórnik...

Jerzy Lechnerowski mgr inż., ur. 13 maja 1951 r. w Kórniku. Absolwent Politechniki Poznańskiej. W latach 1974 – 1978  jako konstruktor pracował w Fabryce Samochodów Rolniczych „Tarpan”. W latach 1978 – 1989  był głównym specjalistą do spraw mechanizacji w  Kombinacie Państwowych Gospodarstw Rolnych w Kórniku, natomiast w latach 1989 – 1990  - był  zastępcą kierownika do spraw transportu Przedsiębiorstwo Zagraniczne „Euro-Astar”. W latach 1990 – 1998  - Jerzy Lechnerowski pełnił funkcję Burmistrza Miasta i Gminy Kórnik,  był radnym Miasta i Gminy Kórnik. W latach 1998 – 2002  Jerzy Lechnerowski był członkiem Zarządu Powiatu Poznańskiego,  radnym Powiatu Poznańskiego. Od roku 2002 Jerzy Lechnerowski z wyboru jest Burmistrzem Miasta i Gminy Kórnik. Jerzy Lechnerowski posiada liczne odznaczenia i wyróżnienia, m. in Medal „Zasłużony dla rozwoju Województwa Wielkopolskiego”; Odznakę „Za zasługi dla Stowarzyszenia Gmin i Powiatów Wielkopolski”; Statuetkę „Budowniczy Polskiego Sportu”; Certyfikat „Burmistrz Najwyższej Jakości”; Dyplom „Missio Reconciliationis” („Misja Pojednania”).

W dniu 28 kwietnia 2016 roku Jerzy Lechnerowski otrzymał Godność Lidera Pracy Organicznej i Statuetke Honorowego Hipolita, wyróżnienia przyznane Mu przez Kapitułę Honorowego Hipolita  działająca w ramach Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego.

 

Powrót na początek strony  


                               Sportowiec, organizator sportu,
                                           działacz olimpijski...

Andrzej Kraśnicki urodził się 31 stycznia 1949 roku w Nidzicy. W 1971 roku ukończył Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W latach szkolnych i studiów uprawiał lekką atletykę i piłkę ręczną. W tej ostatniej reprezentował Polskę w kategorii juniorów i młodzieżowej. Posiada uprawnienia trenera piłki ręcznej i był też instruktorem narciarstwa oraz ratownikiem wodnym. W drugiej połowie lat 80. ub.w. kierował Wydziałem Kultury i Sportu w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu. Następnie Andrzej Kraśnicki prowadził działalność gospodarczą. Pełnił też funkcję prezesa Klubu Sportowego Posnania. W latach 2002-2005 był prezesem Polskiej Konfederacji Sportu. W 2005 roku założył Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Infrastruktury Sportu i Rekreacji, którego był prezesem, a od 2015 roku prezesem honorowym. W okresie kierowania tą organizacją był w zarządzie Międzynarodowego Stowarzyszenia IAKS International z siedzibą w Kolonii (Niemcy). W 2006 roku objął stanowisko prezesa Związku Piłki Ręcznej w Polsce i doprowadził tę dyscyplinę do najlepszych wyników sportowych w historii oraz popularności. W 2010 roku został prezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego, w 2013 roku członkiem Komitetu Wykonawczego Stowarzyszenia Europejskich Komitetów Olimpijskich oraz w jego imieniu opiekunem Komisji Ochrony Środowiska i Sportu dla Wszystkich. W 2016 roku został powołany przez prezesa Thomasa Bacha do składu Komisji MKOL

Andrzej Kraśnicki jest patronem i inicjatorem licznych działań na rzecz promocji sportu i olimpizmu, zarówno na arenie krajowej jak i międzynarodowej. Andrzej Kraśnicki jest wyróżniony licznymi i wysokimi odznaczeniami sportowymi m.in. Międzynarodowej Federacji Kajakowej i Zapaśniczej, jest posiadaczem honorowego VI dan taekwondo.

W 2005 roku za wybitne zasługi dla rozwoju sportu był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2015 roku za wybitne zasługi w działalności na rzecz polskiego ruchu olimpijskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu w 2010 roku uhonorowało Andrzeja Kraśnickiego Srebrnym Medalem „Labor Omnia Vincit”, a w 2016 roku nadało godność Lidera Pracy Organicznej i Statuetkę Honorowego Hipolita.

Powrót na początek strony  



                                             
Historyk, archiwista, administrator,
                                    nauczyciel akademicki
                                             

Henryk Krystek urodził się 3 sierpnia 1961 roku w Krotoszynie. W 1985 roku ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1 października 1985 roku rozpoczął pracę w Archiwum Państwowym w Poznaniu, gdzie pracuje do dziś, przechodząc poszczególne szczeble rozwoju zawodowego. W 1999 roku został kierownikiem Oddziału Opracowania Zasobu Archiwalnego, natomiast 1 stycznia 2005 roku objął stanowisko dyrektora Archiwum Państwowego w Poznaniu. W latach 2006-2009 był członkiem Rady Archiwalnej przy Naczelnym Dyrektorze Archiwów Państwowych w Warszawie. W latach 1997–2006 przewodniczący zespołu „Informatyka i archiwa” działającego przy NDAP. Współorganizator i uczestnik powszechnych zjazdów archiwistów polskich w Toruniu (1998), Szczecinie (2003) i Olsztynie (2008) – przewodniczący sekcji zjazdowych „Informatyka w archiwach”. W latach 1998-2003 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Archiwistów Polskich (SAP) w Warszawie, natomiast w latach 2003-2008 był przewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego SAP w Poznaniu. Od 2012 roku członek Rady Muzeum Regionalnego w Pleszewie, natomiast od 2016 roku członek Rady Biblioteki Raczyńskich w Poznaniu.

Wykładowca w Zakładzie Archiwistyki Instytutu Historii UAM w Poznaniu (informatyka w archiwach, archiwa elektroniczne) oraz „archiwistyki praktycznej” w Zakładzie Doskonalenia Zawodowego w Poznaniu. Autor kilkunastu artykułów z zakresu nadzoru archiwalnego i wykorzystania techniki komputerowej w pracy archiwów państwowych. Współautor 4 podręczników dla archiwistów zakładowych.

Zainicjował i wdrożył, jako jeden z pierwszych w Polsce, program masowej digitalizacji archiwaliów, dzięki któremu, poznańska placówka archiwalna umieściła w Internecie ponad 4,6 mln cyfrowych kopii dokumentów. Stanowi to zmianę jakościową w sposobie udostępniania i zabezpieczania materiałów źródłowych do dziejów Poznania i Wielkopolski. W 2015 roku doprowadził do pozytywnego zakończenia zabiegów o wpisanie akt i biblioteki braci czeskich na światową listę programu UNESCO „Pamięć Świata”.

Jest odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi. W 2014 roku został laureatem V edycji Nagrody Honorowej Prezesa IPN „Świadek Historii”. W 2015 roku wyróżniony honorową odznaką „Złotego Motyla”, a w 2016 roku godnością Lidera Pracy Organicznej oraz Statuetką Honorowego Hipolita.

Powrót na początek strony  



                        Finansista, naukowiec, działacz społeczny

Andrzej Gawroński urodził się 14 lipca 1956 roku w Poznaniu. Pochodzi z rodziny inteligenckiej o wielopokoleniowych korzeniach wielkopolskich, a także małopolskich. Jest absolwentem handlu zagranicznego na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, którą ukończył w 1980 roku. Po studiach odbył praktyki zawodowe na Uniwersytecie w Monachium i Stuttgarcie. Po uzyskaniu doktoratu, w latach 1987-1989 odbył staż asystencki na Uniwersytecie w Kolonii – czołowej placówce naukowej w zakresie ubezpieczeń gospodarczych w Europie. Był również stypendystą obszernego programu rządu USA – VSAID, 1995 rok. W latach 1980-1989 pracował jako asystent, adiunkt w Katedrze Finansów Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, a następnie był prezesem Wielkopolskiej Giełdy Towarowej. W latach 1991-1997 pełnił funkcję prezydenta Wielkopolskiej Izby Przemysłowo-Handlowej. W latach 1994-1996 reprezentował województwo poznańskie w Wielkopolskiej Radzie Gospodarczej. Był współorganizatorem i pierwszym prezesem Word Trade Center w Poznaniu (w latach 1995-1998), a od 1990 roku (do 2005 roku wspólnie z prof. dr hab. Tadeuszem Sangowskim) prezesem SAGA Brokers, tworząc i weryfikując zasady i podstawy funkcjonowania zawodu brokerskiego w Polsce. W 1997 roku dr Andrzej Gawroński był mianowany przez Królową Niderlandów Beatrix Konsulem Honorowym Królestwa Niderlandów w Poznaniu. Był również prodziekanem Korpusu Konsularnego w Poznaniu.

Dr Andrzej Gawroński jest człowiekiem o wszechstronnych zainteresowaniach, zwłaszcza w sferze nauki, kultury, historii, sztuki. W 2002 roku był założycielem Fundacji Gawrońskich. Fundacja gromadzi dzieła polskiego malarstwa historycznego i współczesnego, sponsoruje wystawy i eksponuje swoje zbiory oraz archiwalia. Jest depozytariuszem archiwum prof. Zbigniewa Zielińskiego, dot. m.in. planów odbudowy poznańskiego Starego Rynku i Zamku Przemysława.

Jest też autorem lub współautorem prac i opracowań naukowych w dziedzinie szerokiej sfery ubezpieczeń. Laureat nagród naukowych Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Ministerstwa Edukacji Narodowej. W 2005 roku został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi za osiągnięcia na niwie gospodarczej, a w 2006 roku Srebrnym Medalem „Labor Omnia Vincit” oraz w 2016 roku wyróżniony godnością Lidera Pracy Organicznej i Statuetką Honorowego Hipolita.

Powrót na początek strony  


                            Przedsiębiorca, filantrop, sportowiec...

Ireneusz Szpot urodził się w 1961 roku w Poznaniu. Ukończył studia wyższe. W 1991 roku założył firmę w Swarzędzu. Przez wiele lat, pracując z ogromnym zaangażowaniem wraz ze swoimi współpracownikami, stworzył potężne przedsiębiorstwo – Grupę Szpot, składające się z salonów wielu marek samochodowych oraz salonu jednośladów. Firma zajmuje się sprzedażą samochodów nowych i używanych, sprzedażą rowerów, skuterów, motorowerów i motocykli, kompleksową obsługą posprzedażną - serwisem motoryzacyjnym, a także naprawami blacharsko – lakierniczymi, sprzedażą części samochodowych i akcesoriów, ubezpieczeniami komunikacyjnymi i sprzedażą internetową. Firma Szpot znana jest z wielu akcji i działań charytatywnych na rzecz najbliższego otoczenia, takich jak wieloletnia pomoc finansowa i logistyczna dla podopiecznych Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci Specjalnej Troski im. Leszka Grajka w Swarzędzu, realizacja marzeń podopiecznych Fundacji „Mam marzenie” czy organizacja aukcji prac plastycznych dzieci niepełnosprawnych. Firma pomogła także w zakupie sprzętu dla straży pożarnych w Swarzędzu i Kobylnicy, głównie na potrzeby ratownictwa technicznego.Istotne w całokształcie działalności przedsiębiorstwa Ireneusza Szpota jest bardzo aktywne uczestnictwo w wielu działaniach mających na celu rozwój sportu szkolnego oraz edukacji komunikacyjnej, szczególnie uczniów szkół podstawowych i gimnazjów. To właśnie w firmie Szpot powstał program edukacji komunikacyjnej pod nazwą „Moja rodzina jeździ bezpiecznym samochodem”. Program ten wygrał ogólnopolski konkurs General Motors Poland na najlepszy projekt marketingowy.

Ireneusz Szpot poza rodziną i pracą zawodową jest silnie związany ze sportem. Na początku było bieganie długodystansowe, pływanie, kolarstwo. Kilkanaście lat trenował karate, później doszła wspinaczka wysokogórska i triathlon. Ireneusz Szpot jest pierwszym Polakiem, który zdobył tzw. Koronę Ziemi oraz przebiegł maratony na siedmiu kontynentach (licząc Antarktydę).

Za wybitne zasługi dla rozwoju i upowszechniania sportu oraz za działalność charytatywną i społeczną został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski. Rada Miasta w Swarzędzu uhonorowała Go tytułem „Zasłużony dla Miasta i Gminy Swarzędz”, a Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu wyróżniło godnością Lidera Pracy Organicznej i Statuetką Honorowego Hipolita oraz przyznało Srebrny Medal „Labor Omnia Vincit”.

Powrót na początek strony  

 


                        Zasłużony działacz gospodarczy i społeczny...

Jan Ludwik Banaszak, ur. 4 maja 1944 w Pionkach, w patriotycznej rodzinie ze środowiska technicznego w trzecim pokoleniu. Potomek Wielkopolan; Dziadka Andrzeja - współtwórcy pierwszych spółdzielni rolniczych w Wielkopolsce, Ojca Ludwika - wybitnego konstruktora, projektanta i organizatora przemysłu w Centralnym Okręgu Przemysłowym i po 1945 r. - projektanta 36 fabryk. Studia wyższe techniczne (Politechnika Łódzka). Działacz społeczny org. młodzieżowych ZHP. Prowadzący działalność gospodarczą-rodzinną w Polsce i USA.

Jan Ludwik Banaszak to pomysłodawca i organizator (1998-2001) sympozjum naukowego opisującego stan przemysłu obronnego na tle przeobrażeń gospodarczych w Polsce po zmianie systemowej pn. „Naukowo-Techniczne, Ekonomiczne i Społeczne Aspekty Przemysłu Obronnego w Dobie Przeobrażeń Gospodarczych 1989-2000”- pod patronatem Rządu, Sejmu, PAN, Sztabu Generalnego WP z udziałem przedstawicieli przemysłu, org. naukowych i org. samorządowych (129 delegacji). Inicjator i koordynator (od 2000 r.) pakietu polskiej myśli technicznej pn G I „Nauka na Rzecz Gospodarki”, wiodących instytutów w Pakiecie Inwestycji dla infrastruktur poprzemysłowych dla Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

Jan Ludwik Banaszak to pomysłodawca i uczestnik zespołu konsorcjum Centrum Zaawansowanych Technologii „CHEMCAT” (od 2004) z udziałem wiodących instytutów oraz dużych podmiotów przem. chemicznego. Z ramienia samorządów organizator zespołu ekspertów dla opracowań tematów „offsetowych” (2002-2003). Uczestniczy w zespołach ds. zmian w polskim ustawodawstwie reguluj ącym rynek produktów najnowszych technologii (przed Komisjami Sejmowymi i Rządu) (2006-2007). W 70-lecie powstania COP-u pomysłodawca Deklaracji Miast COP. Przeprowadził opracowywanie, redakcję i kwerendę dużego zbioru rodzinnego unikalnych dokumentów archiwalnych przemysłu COP (1,5 tony - 13 tys. stron) (od 2008 roku). Czynny udział w konsultacjach Kostrzynskiego  Klastra Papierniczego.

Jan Ludwik Banaszak jest inicjatorem, współorganizatorem i uczestnikiem  Klastra Przemysłowego COP im. E. Kwiatkowskiego z ideą nowoczesnej, innowacyjnej formacji gospodarczej o zasięgu globalnym przy udziale przemysłu, nauki, samorządów (od 2011 roku) i gospodarczych organizacji polonijnych dla współpracy z Polską.

Powrót na początek strony  


                       Wybitny naukowiec, dydaktyk, menadżer..

Adam Mazurkiewicz,  ur. 3. 01.1952 w Przemyślu. Absolwent  Politechniki Wrocławskiej, Wydział Mechaniczny, specjalność: Mechanika Stosowana. Doktorat  Adam Mazurkiewicz obronił w roku 1982 r. w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki, specjalność: Niezawodność Maszyn. W 1999 roku habilitował się na Politechnice Poznańskiej, Wydział Maszyn Roboczych i Pojazdów, specjalność: Budowa i Eksploatacja Maszyn. W roku 2002 Adam Mazurkiewicz był mianowany  profesorem nauk technicznych. Specjalność naukowa profesora to: hybrydowe  technologie inżynierii powierzchni, budowa i eksploatacja unikatowych urządzeń technicznych, systemy optomechatroniczne w automatyzacji produkcji, systemy transformacji wiedzy do zastosowań  
   
Adam Mazurkiewicz pracuje w Instytut Technologii Eksploatacji - PIB w Radomiu, Profesor zwyczajny, Dyrektor Instytutu nieprzerwanie od 1987 r. Adam Mazurkiewicz jest autoirem metodyk i modeli projektowania, badań i implementacji unikatowych urządzeń technicznych wykorzystujących m.in. procesy plazmowe w inżynierii powierzchni i technologie optomechatroniczne, na bazie których opracowano i wdrożono kilkadziesiąt prototypowych systemów technicznych (m.in. hybrydowe wielofunkcyjne urządzenie plazmowe EB-PVD, reaktor do mikrofalowej solvotermalnej syntezy nanoproszków, system automatycznej optycznej inspekcji wyrobów, stanowisko badania erozji materiałów); autor oryginalnej metodyki transformacji wiedzy do gospodarki obejmującej m.in. modele generowania technicznych rozwiązań innowacyjnych, system kompleksowej oceny rozwiązań technicznych w aspekcie potencjału innowacyjnego i komercyjnego oraz modele wdrażania innowacji technicznych.

Adam Mazurkiewicz jest autorem ponad 300 publikacji krajowych i ponad 50 zagranicznych, w tym 12 pozycji książkowych (z czego dwie autorskie), jego autorstwem jest 32 rozdziałów w monografiach naukowych oraz redakcja naukowa 10 monografii.

Powrót na początek strony  


 

                      Inżynier, menadżer, budowniczy...

Mgr inż. Paweł Szkudlarek - zastępca Prezesa Zarządu i współwłaściciel wiodącej wielkopol-skiej firmy deweloperskiej spółki Ataner Sp. z o.o. Paweł Szkudlarek urodził się  w Poznaniu 28 września 1959 r. Jest absolwentem Wydziału Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej.  Tytuł magistra inżyniera uzyskał w 1984 r. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi RP oraz odznaczeniami branżowymi. Pierwsze doświadczenia zawodowe zdobywał w spółdzielczości studenckiej, gdzie poznał swoich przyszłych wspólników.  

W 1991 roku wraz z Ryszardem Szulcem i Wojciechem Szała założył spółkę Ataner Sp. z o.o. Na budowę pierwszego domu wielorodzinnego na gruncie będącym własnością jednego z nich wspólnicy wyłożyli swoje oszczędności, a resztę wyłożył bank, który udzielił kredytu. W 1992 roku przy ulicy Rejtana 9 stanął trzypiętrowy budynek. Taki był początek działalności największej wielkopolskiej spółki deweloperskiej, która przez 25 lat wybudowała ponad 8000 mieszkań, m. in. na największych zrealizowanych w Poznaniu po 1989 r. osiedlach mieszkaniowych: Polanka i Osiedle Marcelin. Ataner wybudował również budynki usługowe i użyteczności publicznej, a także biurowce klasy A Delta i Omega. Kolejne duże obiekty są w realizacji.

Powrót na początek strony  


 

                     Budowniczy, organizator, nowator...

Mgr inż. Wojciech Szała - zastępca Prezesa Zarządu i współwłaściciel wiodącej wielkopolskiej firmy deweloperskiej spółki Ataner Sp. z o.o. Wojciech Szała urodził się  26 września 1957 r. w Buku. Jest absolwentem Akademii Rolniczej w Poznaniu.  Tytuł magistra inżyniera uzyskał w 1984 r. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi RP oraz odznaczeniami branżowymi. Pierwsze doświadczenia zawodowe zdobywał w spółdzielczości studenckiej, a potem budowlanej, gdzie poznał swoich przyszłych wspólników.  W 1991 roku wraz z Ryszardem Szulcem i Pawłem Szkudlarkiem założył spółkę Ataner Sp. z o.o. Na budowę pierwszego domu wielorodzinnego na gruncie będącym własnością jednego z nich wspólnicy wyłożyli swoje oszczędności, a resztę wyłożył bank, który udzielił kredytu. W 1992 roku przy ulicy Rejtana 9 stanął trzypiętrowy budynek.

Taki był początek działalności największej wielkopolskiej spółki deweloperskiej, która przez 25 lat wybudowała ponad 8000 mieszkań, m. in. na największych zrealizowanych w Poznaniu po 1989 r. osiedlach mieszkaniowych: Polanka i Osiedle Marcelin. Ataner wybudował również budynki usługowe i użyteczności publicznej, a także biurowce klasy A Delta i Omega. Kolejne duże obiekty są w realizacji.

Powrót na początek strony  


                                Inżynier, menadżer, działacz gospodarczy....

Adam Trybusz - absolwent Wydziału Informatyki i Zarządzania Politechniki Wrocławskiej. Kariera zawodowa od początku związana z procesami inwestycyjnymi. Rozpoczynał jako kierownik projektu w Ośrodku Informatyki Górnictwa w Katowicach. Następnie objął funkcję kierownika pracowni w Centralnym Ośrodku Budownictwa Inżynieryjnego Hydrobudowa w Warszawie. Był Wiceprezesem Zarządu Przedsiębiorstwa Projektowania Badań i Normowania Projnorm Sp. z o.o., Prezesem Zarządu Grupy Inwestycyjnej Probuild Sp. z o.o., a także Konsultantem w Price Waterhouse Nieruchomości Sp. z o.o.. Do 1998 roku sprawował funkcję Przedstawiciela Spółki Knight Frank na Polskę Zachodnią oraz Wiceprezesa Zarządu Spółki Parkingi Miejskie S.A. we Wrocławiu.

Od 1996 roku związany z firmą Von der Heyden Group, gdzie pełnił funkcję Dyrektora Zarządzającego od 2002 roku. W związku z dynamicznym rozwojem grupy oraz realizacją nowych projektów w Poznaniu koncentruje się na tym ośrodku. Zasiadł też na czele zarządów celowych spółek VdHG, takich jak Centrum Kongresowe Biurowiec Sp. z o.o., Andersia Tower Sp. z o.o., oraz Andersia Tower Hotel Management Sp. z o.o., Andersia Property Sp. z o.o., Andersia Retail Sp. z o.o. i Andersia Business Centre Sp. z o.o., w których sprawuje lub sprawował funkcję Prezesa Zarządu.

Adam Trybusz jest członkiem Management Mastery Club Harvard Business Review Polska, The Royal Institution of Chartered Surveyors oraz Urban land Institute w Londynie oraz Business Centre Club w Warszawie. Lokalnie, członek Wielkopolskiego Klubu Kapitału i Rady Wielkopolskiej Izby Przemysłowo Handlowej oraz Klubu Partnera przy Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu. Od 2012 roku pełni funkcję Kanclerza Loży Wielkopolskiej Business Centre Club.


Powrót na początek strony  


 

                                Aktor, artysta, nauczyciel akademicki...

Zbigniew Grochal - aktor, pedagog. Ukończył PWST w Krakowie. W latach 1966-1977 związany etatowo z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku. Od 1977 roku pracuje nieprzerwanie w Teatrze Nowym w Poznaniu. W latach 90. był redaktorem naczelnym Radia Obywatelskiego. Ma w dorobku liczne kreacje teatralne, telewizyjne, radiowe. Był jednym z aktorów-architektów repertuaru reaktywowanego w 1973 roku Teatru Nowego w Poznaniu pod dyrekcją Izabelli Cywińskiej. Z poznańską sceną związany jest nieprzerwanie już 39 lat. W swoim dorobku ma ponad 60 ról teatralnych, z czego kilkadziesiąt na scenie Teatru Nowego W jego dorobku nie brakuje także ról telewizyjnych („Tak cicho, że wierzyć nie…”; „Łgarz”; „Miniatury Kobiece”; „Armia Poznań”; „Trismus”; „Na dnie”; „Oni”; „Ciemności kryją ziemię”; „Cyklop”; „Wesołe miasteczko-Prawie bajka”) i filmowych („Ostatni po Bogu”; „Olśnienie”; „Limuzyna Daimler Benz”; „Poznań 56”; „Radzę się pospieszyć”; „Gwiazdy w czerni”, „Papież Jan Paweł II i jego przyjaciel”; „Watykan Jana Pawła II”; „Nie lękajcie się”; „Sołowki. Początki Gułagu”; „Powrót do Barataju”; „Ułani Andersa”; „PeWuKa. Obrazki z wielkiej wystawy”; „Przyjaciółki”; „Stadion”)

Jest jednym z filarów poznańskiego zespołu. Od 39 lat nieprzerwanie dostarcza swoim widzom radości i wzruszeń. Rzetelny w pracy, obdarzony wielką wrażliwością, doskonale wpisuje się w specyficzne, związane od lat ze swoja sceną, grono aktorskie „Nowego”, tworzące od 40 lat wyśmienity współczesny teatr opierający się na najlepszych wzorcach z przeszłości.

W swoim dorobku ma przeszło 100 ról teatralnych, z których większość zagrał w na poznańskiej scenie, brał udział w wielu, już niemal legendarnych realizacjach, I. Cywińskiej, J. Nyczaka, E. Korina i J. Wiśniewskiego, R. Rychcika. Staż aktora w Teatrze Nowym niemal pokrywa się z historią instytucji, należy on do grona „aktorów-założycieli”, do pierwszego zespołu Izabelli Cywińskiej, ludzi, którzy własnymi rękami budowali legendę i renomę Teatru. To jeden z fenomenów sceny przy ul. Dąbrowskiego 5 – artysta będący żywym świadectwem twórczej drogi instytucji.

Zbigniew Grochal jest jednym z członków tej elitarnej, choć na szczęście jeszcze dość licznej grupy aktorów, którzy byli świadkami wszystkich dyrekcji „Nowego” po reaktywacji, i którzy świętując w 2013 roku Jubileusz Teatru, obchodzili również własne święto. Należy do grona osób, które wyznaczają wysokie standardy pracy i postępowania w Teatrze Nowym. bigniew Grochal jest nie tylko doskonałym aktorem, ale także wyśmienitym pedagogiem w stopni doktora nauk teatralnych. Wykłada na Akademii Muzycznej, Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu i Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych w Poznaniu.

Od początku swojej kariery artystycznej Zbigniew Grochal jest regularnie doceniany nie tylko w świecie Teatru i estrady, ale również jako zasłużony obywatel województwa wielkopolskiego i miasta Poznań. Jest laureatem nagród oraz posiadaczem wielu odznaczeń m.in. Odznaki Honorowej za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego, Złotego Krzyża Zasługi, Odznaki Tysiąclecia, Medalu Komisji Edukacji Narodowej oraz oczywiście Srebrnego Medalu Gloria Artis – Zasłużony dla Kultury Polskiej. To przy jego współudziale i nierzadko w jego aranżacji odbywają się najważniejsze wydarzenia w Poznaniu (obchody poznańskiego czerwca, uroczystości patriotyczne związane ze świętem 11 listopada, wizyty gościnne głów państw etc.).

Obchodzony przez Zbigniewa Grochala jubileusz 50-lecia pracy artystycznej jest nie tylko jego świętem, ale i świętem poznańskiego Teatru oraz uniwersytetu, bowiem od blisko 40 lat Zbigniew Grochal wychowuje i kształci pokolenia młodych i zaangażowanych w sztukę i kulturę obywateli. Jest uosobieniem wyjątkowego połączenia doświadczonego aktora i pedagoga z artystą otwartym na nowe środki wyrazu scenicznego, czego przykładem jest jego genialna rola w spektaklu „Dwunastu gniewnych ludzi” z 2013 roku, w reżyserii Radosława Rychcika.

Powrót na początek strony  


                       Poznaniak - okrętowiec, armator, pisarz ...


Stanisław Kostka Szymański urodził się w 1937 roku w Poznaniu, jako syn Zbigniewa i Jadwigi  (z d. Witkowskiej) Szymańskich. Jego prapradziadek Jan Szymański – powstaniec wielkopolski 1848 – poległ w bitwie pod Miłosławiem, pradziadek Ignacy Jezierski był żołnierzem Piusa IX – obrońcom Arkony oraz brał udział w powstaniu styczniowym, a jego ojciec – powstaniec wielkopolski 1918-11919 – był odznaczony Medalem Niepodległości Polonia Restituta, a za udział w wojnie polsko-bolszewickiej Krzyżem Walecznych.

W latach 1951-1954 uczęszczał do III Liceum Ogólnokształcącego im. Marcina Kasprzaka (dawniej i obecnie im. św. Jama Kantego) w Poznaniu. W 1954 roku oskarżono go o wrogi stosunek do władzy ludowej i o zniszczenie dekoracji szkolnej z hasłem: Przyjaźń, pomoc i współpraca ze Związkiem Radzieckim gwarancją wykonania Planu 6-letniego. Na wniosek Komitetu Szkolnego Związku Młodzieży Polskiej został uchwałą Rady Pedagogicznej relegowany. Przez rok pracował, jako robotnik w Zakładach Metalurgicznych POMET w Poznaniu i równocześnie uczęszczał do II Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących, w którym w 1955 roku zdał maturę. W 1961 roku ukończył studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej, a później odbył specjalistyczne studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechnice Gdańskiej.

W latach 1961-1966 pracował w Zakładach Metalurgicznych POMET w Poznaniu. Był zastępcą Głównego Mechanika.  W roku 1966 przeniósł się do Torunia. Najpierw pracował w Biurze Projektowym Przemysłu Chemicznego w Krakowie Oddział w Toruniu, później był Szefem Produkcji w Kujawskich Zakładach Mechanicznych Przemysłu Ceramiki Budowlanej w Gniewkowie.

W roku 1969 zawodowo związał się z przemysłem okrętowym. Przez 10 lat był Głównym Konstruktorem w Toruńskich Zakładach Urządzeń Okrętowych TOWIMOR. W 1979 roku przeniósł się z Torunia do Gdańska i pracował, jako projektant w Biurze Projektowo-Konstrukcyjnym Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Od 14 do 31 sierpnia 1980 roku brał udział w historycznym strajku Stoczni Gdańskiej. W stanie wojennym był przez pewien czas bez pracy.

W Stoczni Gdańskiej brał udział w pracach projektowych i w budowie wielu statków, w tym między innymi żaglowców: Dar Młodzieży, szkolnej fregaty Akademii Morskiej w Gdyni; Iskra II, szkolnej barkentyny Szkoły Marynarki Wojennej; Oceania, badawczego żaglowca Polskiej Akademii Nauk; Drużba, Mir, Chersonez, Pallada i Nadieżda, pięciu fregat szkolnych dla armatorów radzieckich; Kaliakra, szkolnej barkentyny bułgarskiej marynarki wojennej.

W1988 roku założył prywatną firmę okrętową „Pomeranka” i prowadził ją przez 20 lat. Projektował i budował mechanizmy i urządzenia okrętowe, takie jak: wciągarki kotwiczne, kabestany cumownicze, stery strumieniowe. Brał udział w pracach projektowych i budowie żaglowców: Fryderyk Chopin - brygu „Szkoły pod żaglami”, który zbudowany został w Gdyni; Alexander von Humboldt - niemieckiego barku, który powstał w Bremerhaven z przeznaczonego na złom latarniowca; Estelle - fińskiego szkunera, który powstał w Turku ze starego, złomowanego drobnicowca. Remontował i modernizował różnego typu jednostki pływające, a także budował nowe statki. Zbudował dla Sudanu statek portowy Dangonab, a dla Gdańska i Poznania, zaprojektował i zbudował statki pasażerskie z napędem bocznokołowym.

Pierwszym była Pomeranka,  której był właścicielem i armatorem – przez dziesięć lat pływała z turystami na trasie Gdańsk-Westerplatte. Obecnie nazywa się Dunajec i pływa po Zalewie Czorsztyńskim. Drugim była Jagienka, której właścicielem było miasto Sieraków Wlkp. , a on w latach 1998 i 1999 był jej armatorem. Przez dziesięć lat Jagienka pływała po Warcie. Obecnie nazywa się Legenda, cumuje przy nabrzeżu wiślanym pod Wawelem i pływa z turystami   po Wiśle w Krakowie.

Z zamiłowania jest historykiem. Jego teksty popularno-historyczne drukowały miesięczniki: „Nasz Gdańsk”, „Nasza Wielkopolska”, międzychodzko-sierakowskie „Pojezierze”, a obecnie drukuje poznański miesięcznik „MY”. Dwa : „Kreis Birnbaum” i „Moja wojna i odyseja”, opublikowane zostały, w zbiorze „Ocalić od zapomnienia” wydanym w 2011 roku. Dotychczas ukazały się następujące jego książki: „Ignacy Jezierski – pleszewianin z wyboru” (2011) – książka dotycząca historii przemysłu wielkopolskiego; „Do franciszkanów w Niepokalanowie”  (2012) – książka o wysiedleniu  przez Niemców w 1939 roku Polaków z Międzychodu; „Nasza mała ojczyzna” (2013) – książka poświęcona historii Międzychodu; wydana z okazji 200-lecia  urodzin Hipolita Cegielskiego – „Ignacy Jezierski pleszewski Cegielski” (2013). Jest to drugie uzupełnione wydanie książki „Ignacy Jezierski pleszewianin z wyboru”. Od Towarzystwa im.  Hipolita Cegielskiego w Poznaniu otrzymał za to drugie wydanie Srebrny Medal „Labor omnia vincit”; „Wojenne dzieciństwo”(2014) – wspomnienia z pierwszych i ostatnich miesięcy II wojny światowej; „Zbrodnia nad zbrodniami/Arcypasterze” (2015), „Moja wojna i odyseja” (2016).

Powrót na początek strony  


Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem